25 yaşında işsiz, yalnız ve asosyalim. Bir çıkış yolu bulamıyorum?

Mental olarak seninle benzer durumdayım. Kendi alanımda düzgün bir iş bulabilmek için uzun süre çabaladım. Çevremde torpille işe girenler oldu. Hatta bana da önerdiler. Konuş, sen de işe gir diye. Ben böyle biri değilim dedim. Uzun süre dayandım ama en son benimle alakasız rasgele bi işe başvurup girdim. Bir süredir de hiçbir şeyi takmamaya çalışıyorum. Mutlu değilim ama en azından kafam öncesine göre daha rahat.
Sana da tavsiyem olabildiğince umursamamaya çalış. Alanının dışında bi işe girip iş arama stresinden uzaklaş, dışarıdayken kulaklığı kulaklığı tak müzik dinle, evdeyken instagramda falan takıl ya da bir şeyler izle. Biliyorum bunlar boş ve sana faydası olmayan şeyler ama en azından seni mutsuz eden şeylerden bi nebze uzaklaştırıyor.

Allah korusun ne diyorsun sen ya. Deli deli konuşma. Seni çok iyi anlıyorum. Ben de öğretmenim. Benim de atama bekleyen bir sürü yakınım var. Şu sözleri duymamış olayım. Dileğin kadar konuşabiliriz. Sakin ol lütfen.

İnan senin durumunda olan birçok kişi var ülkede. Ama sabredenler kazanıyor. Bence öncelikle kendini toparlamalısın. Motive olup KPSS çalışıp atanmalısın. Biraz sabredersen senin için güzel şeyler olur

Öğretmenim hiç böyle kötü olumsuz düşünmeyin az kaldı sayılı günleri sizin bu kötü günleriniz bitecek elbet zamanı geldiğinde öğrencilerinizle buluşacaksınız