Yalnız bir hayat mümkün müdür?

Öyle çabaladım ki yalnız olmayayım diye, kendimden çok fedakarlık ettim. İnsanlar mutlu olsun istedim. Sevilmeyi çok istedim. İnsanlar bana gülünce kendimi çok mutlu hissederdim. Ama sadece anlık gülüşler bunlar. İnsanlar beni sevmiyor. Kimseye kötülük etmiyorum ama sevilmiyorum. Sürekli dışlanıyorum. 20 yaşında yalnız bir kızım. Arkadaşım yok, tek çocuğum ve ağlamaktan başka hiçbir şey yapmıyorum. Geleceğim bomboş. Bir ortama girdiğimde hiç yokmuşum gibi sanki, insanlar sadece yanımdan geçiyor. Kendimi bir grubun ortasına atsam bile görülmüyorum ve sonunda kendimi yine yalnızlığıma çekiyorum. Sizlere sorum şu: Yalnızlığıma nasıl güzellikler getiririm? Öyle bir yalnız olmam lazım ki bana insanları aratmasın.

Yalnız bir hayat mümkün müdür?
Cevapla