Bu hayatta "artık kabullendim" dediğiniz ne var?

Bu hayatta "artık kabullendim" dediğiniz ne var?

Rahmetli halam vardı.. 14-15'li yaşlarında kemik erimesi yüzünden engelli oldu.. Buna rağmen karakalem yeteneği müthişti..

Genetik midir bilmem ama amcalarım ve benim de karakalemimiz hiç fena değildir..

Halamın resimlerinde "nü" çalışması tuhaftı.. Bize göstermezdi ama yıllar sonra görmüştüm.. Lise yıllarımda düşünürdüm "Acaba hayalleri, umudu var mı hâlâ evlenmek için?" diye.. Ya da bunu nasıl kabullendi? Canı acır korkusuyla hiç sormadım, sormadık.. Sevdiği var mıydı bilmiyorduk bile..

Ama bizim gençlerin nerdeyse bütün gönül ilişkilerinden haberdardı.. Herkes onunla konuşur, akıl danışırdı.. Hayalleri olan birini ne kadar yaralayıcıdır bu.. Az çok şimdi anlıyorum ve kimsenin gönül ilişkilerinden sohbet etmiyorum..

O büyük ihtimalle kabullenmişti hiç evlenmeyeceğini.. Rabbim ona hazinesinden vermiştir şüphem yok..

Bazen kabullenmek, daha az yaralayıcı sanırım..

#Vesselam