Arkadaşlar büyüyemiyorum ve bu beni intihara götürecek gibi ne yapmalıyım?

28 yasima geldim hala cocuk gibiyim sevinclerim acilarim her seyim cocukca ses tonum yuzum cocuk hal haraketlerim cocuk memur oldum 2 universite bitirdim tek yasiyorum ama asla buyuyemiyorum insanlara kusmelerim yaptigim sakalar satasmalarim bulasmalarim kavgalarim zevklerim aglamalarim her seyim cocukca icimden gelen bu ama durup bir dusununce beni buyuk bir umitsizlige goturuyor hic sevgilim olmadi her erkekten babalik bekler gibiydim hep korunmaya muhtac gibiydim diger kadinlar gibi ne marka kovaladim ne altin merakim oldu hep incik boncuk takiyorum benim gibi biriyle kimse olmak istemez tabiki insanlar karsilarinda bir kadin bekliyor cocuk degil psikolojik destek de aldim bir care bulamadim 28 yasinda hala hayallerde yasayan acip cizgi film seyreden durup dururken insanlara sarilan cocukca sakalar yapip surekli ilgi bekleyen sacma sapan bir insanim degismiyorum buyumuyorum lisede nasilsam hala ayniyim cok umitsizim imalat hatasi gibiyim o kafar cocuk kaldim ki goguslerim bile buyumedi ne yanlis anlamıyorum ama cok bunaldim ve bu isin sonu beni korkutuyor hayata ayak uyduramiyorum