Üniversitede ilk senem, çok yanlızım kimsem yok, ne yapacağım böyle?

Ailemden uzakta hiç bilmediğim bir şehirde tek başıma universite okuyorum sınıftakilerin çoğu buralı arkadaş çevreleri burada o yüzden kimse okuldan arkadaşlarıyla takılmıyor ki zaten okuldada arkadaşım yok herkes yakın arkadaşlarıyla aynı uniyi yazmış onlar birlikte takılıyorlar başkalarını yanlarına almıyorlar tipleride bozuk zaten kro kro tipler bütün gün sınıfta tek başıma oturuyorum herkes tenefuste arkadaşının yanına gidiyor ben hep oturuyorum yurtta arkadaşın yokmu deseniz özel yurtta kalıyorum oda 3 kişilik 1 i başka odaya geçti diğeride okulu bıraktı yurtta tek başıma kalıyorum hergünüm aynı okul yurt yurt okul delirme noktasına geldim akşamları sürekli ağlıyorum göğüsümde sürekli bi sızı var dokunsalar ağlıcak durumdayım nolur bi çıkış yolu gösterin hazırlıktayım sınıflar 2 ayda bir değişiyor kimseyle yakın olamıyorum herkes geldiği yakın arkadaşıyla takılıyor birde onlar bana göre değil biraz yırtıklar ben öyle biri değilim onlara ayak uyduramam sınıfta birkaç kızla konuşuyorum ama onlarda tenefüste yakın arkadaşlarının yanına gidiyorlar okul bitincede yurda gidiyorum yurttada tekim yan odalarda kalanlar var ama bilmiyorum tanışıcak yer yok adamın kapısını mı çalayım tanışmak için kahvaltıya kimse inmiyor zaten 3 aydır herşeyi tek yapıyorum dışarı çıkayım diyorum herkesin sevgilisi atkadaşı var yurda geldiğim gibi ağlamak tutuyor nolur yardım edin hayatımda daha önce hiç bukadar aciz hissetmedim yaşadığım yerdede pek arkadaşım yoktu ama bukadar değildi böyle 5 sene mi geçer kiminle arkadaş olucam ben bölümdekiler yırtık nargileci tipler onlarla arkadaş olamam bana göre değiller kızlar zaten bi değişik hiç kimse umurlarında değil yardımcı olmuyorlar yurtakileri görmüyorum zaten herkes odasına çekiliyor 3 ay oldu adamların daha yüzlerini görmedim 3 ayda iyice çöktüm özgüven diye bişey kalmadı bitik durumdayım intihar edicem az kaldı