Büyüdüğünü ne zaman anladın? (Sayfa 2)

dunyada kimsenin olmadigini anladigim an, insanlarin ne bos oldugunu ve kimsenin seni umursamadigini

Babam kötüydü diye bütün babaları kötü sanırdım küçükken aklım ermezdi çok sonra büyüyünce anladım bütün babalar kötü değilmiş bunu idrak edince büyüdüğümü de anladım :)

Artık girdigim ortamlarda benden küçüklerin de olduğunu görünce dedim ki aha tamam

Ailemin küçük yaşta bana da ihtiyacı olduğunu anladığımda büyüdüğümü anladım

Kendi başıma işlerimi halletmeye başladığım zaman sadece kendi başımın çaresine bakmayı öğrenince değil başkalarına da yardım etmeye başladığım zaman büyüdüğümü anladım ben😊

Ben küçükler evlenip , kuzum hiç beklemediginde oluyor yeaaaa dediginde

çocukken babam bana tekme atıp koltuktan aşağı düştüğümde

Hayatın gerçekleriyle yüzleştiğim an ve bu hayatta gerçekten tek olduğumu her şeyi tek başıma halledebileceğimi anladığım zamanda…

Sanirim anne oldugumda anladim buyudgumu ve gercekten sorumlu oldugun birseylerin oldugunun farkina vardim

tek basıma herseyin üstesinden gelmeye basladigim zaman.. iste dedim benim artık anne babama ihtiyacım yok

yasitlarimin evlendini bos yasadimi güzel anim tercübem olmadini

Başıma büyük bir olay geldi ve ailem dışında kimse yanımda olmadi. O zaman büyüdüm.

Tek başıma yaşamaya başladığımda ailemden çok uzakta başka bir şehirde

Babamı gömdük evimize geri döndümüzde

İlk öpüştüğümde

Anlamıyorum hala belki anlarım1 aya.

Ailem tarafindan ustume sorumluluk yuklendiginde.

Üniversiteden mezun olduktan sonra

Insanların benden para gibi şeylerden beklentileri olduğu vakit.

Bu hayatta tek kaldığımda anladım yani babasız

Gelecek kaygım başladığında.

gökyüzünden yere çakılınca

Ağlayınca geçmediği zaman

Küçükken daha güzelmiş

okul bittikten sonra liseden sonra herhalde ya

Yol arkadaşım her şeyimi kaybedince anladım

Çocukluğum devam ediyor

Güvendiğim dağlara bir bir kar yağınca anladım