Büyüdüğünü ne zaman anladın?

daha sekiz yasindayken bir bakicinin cocugu beni dovdukten,

baska bir bakici beni gune goturup ac biraktiktan,

annem bu olaya kizdiktan sonra gune gidebilmek icin bana baksin diye kocasini yolladiktan sonra annem `evde yalniz kalabilir misin` dediginde,

daha cocukken kendi yemegimi kendim isitmak zorunda kaldigimda,

ardindan trafik kazasinda annemi az daha kaybettigimde,

herkes hastanede anneme baktigindan onlugumu yikayan kimse olmadigi icin ogretmenin agabeyime, `gizli'nin onlugunun yikanmasi gerek` diye not yazdiginda anladim.

anladim ki hayat acimasizmis ve basedebilmek icin buyumek gerekiyormus.

ameteme yatırdıklarında.. neymıs onlara yakısmıomusum onlar gbı aıleyı s.km ben nasıl dellendım gene bak

büyümek her yaş grubunda farklı oluyor ki ben ilk defa onun gözlerine baktığımda anlamıştım... Fakat o bakış orda kalmak zorundaydı olan sadece büyümek zorunda kakmıştım...

Ben küçük tüm bence ama yinede o vakit sorumluluklarim vardi.

Ama önemli olan sorumluklar veya büyümek degil önemli olan büyük olup yinde cocuk gibi sevine bilmek kücük seylerle eglene bilmektir.

misafirlikte küçük bir kız beni yerimden kaldırmaya çalıştığı zaman ayıp koskaca abla yerinden kaldırılmaz dediklerinde anladım

saf ya da masum kalamıyosun illaki nefreti acıyı öfkeyi sevgiyi tadıyorsun ozman büyümüş oluyorsun..

Yasadigim iyi veya kotu olaylari hayatimda yer edindirdigim zaman Ve babamin benle konusma tarzinin degistiginden anladim :)

Ben daha anlamadim galiba. Annemin ve babamin kucuk kiziyim.

gerçekten doğru bir tespit :)

bende bana çay kahve verildiği zaman anlamıştım. çocuklar ne kadar ezikk

göbek deliğmi görmek için biraz eğilmeye başladığım an anladım..:/