İyilik yapmaktan nefret ediyorum. Çok mu kötü biriyim?

İyilik yapmayı sevmiyorum çünkü sürekli suistimal ediliyor ya da kendimi kullanılmış hissediyorum. Bunu şuna bağlıyorum; öncelikle ben ezik biriyim ve birine iyilik yapsam sanırım karşıdaki kişide "senin iyiliğine mi kaldım" hissi oluşup bu jestin benim gibi ezik birinden gelmesini kendine yakıştıramıyor ve kendi üstünlüğünü hissettirmek için benim bu ince davranışımı yaptırdığıma pişman ettiriyor.

Böylece ben de iyilik yapmaktan soğuyorum ve kötü birine dönüşüyorum. Sonra niye bu kadar kötüsün? İnsanım lan ben kullanılmaya bayılmıyorum maalesef. Yeter be!! Onlara da hak veriyorum. sonuçta ezik birinin iyiliği muhtemelen ne kadar çaresiz hissettiriyordur onları. e o zaman niye iyilik bekliyorsun benden? Yapsan dert yapmasan ayrı dert!

Bu yüzden yalnızlığımla çok mutluyum insanların benim hakkımda ne düşündüğünü umursamayı bırakalı çok oldu vicdanım çok rahat. Kötü biriyim kabul ediyorum cayır cayır yanacağım öbür tarafta bunu kabulleniyorum ben. o yüzden yersiz eleştirilere açık değilim. Daha doğrusu baskılara açık değilim kulaklarımı tıkadım her şeye. Kendi halinde biri olmak istiyorum ben yapayalnız bir hayat.. İple çekiyorum o günü.

İyilik yapmaktan nefret ediyorum. Çok mu kötü biriyim?
Cevapla