Sevildiğimi hissedemiyorum, mental olarak çökmüş durumdayım. Ne yapabilirim?

Nasıl secilmiyorum

Evet napabilirim peki

Ben somurtan biri değilim zaten hep teşekkür ederdim eskiden
Ama buyudukce bakıyorum ki yanlış anlaşılıyor gulumsemem bile yani
Dürüst biriyim mesela aptal olarak görüyorlar benim gibilerini ya da kullanmaya calisiyorlar

Yani nasıl desem mühendislikte midir kaldığım şehirde mi alakalı ya da artik herkes mi boyle turkiyeden midir ne bilemiyorum
Nerde yabancı olduğumu gorseler tepkileri aynı kızları sevmiyor genelde erkeklerde yaziyolar hemen tanımadan etmeden

Boluda :/

Türkiye yüzünden mi böyleyim yani hahahh

Evet hobi bulmam gerek böyle olmaz eskiden bicok hobim vardı ama işte yine içime kapaniktim kimse de sevmiyorum beni yine aynı şekilde

Anladım 😶

Teşekkür ederim

Bir keresinde denedim daha da kötü oldu

Terapiyi denedim psikolog sürekli ilaç yazıyor zaten

🥺valla çok kötü hisediyorum artık nasıl desem ezik gibi sanki

Bide seansi 500 tl civarinda terapistlerin

Hayır yok

Bu psikolojide birini bulmak mi

Daha da kötü olurum bence

O zman hep birlikte ağlayalım ben de bilmiyorum

Insanlarin dış gorunusu önemli bence

Hiç normal insanlar yaklasmadigi için nasıl olur bilmiyorum ve sonuç böyle
Mutsuz bir hayat

🤷🏻‍♀️bilmem herhalde öyledir

Peki ne yapmam lazım korkularım var yeni birseyler yapamıyorum yapmak istiyorum ama nebileyim cikmazin içindeyim kisir bir dongu ve 3 senedir ayni

Yapabilsem keşke degisemiyorum tembellikten çok korku bu bendeki

Asosyalim cekingenim insanlardan kaçıyorum ama çevrem de olsun istiyorum başarılı bir is hayatım olsun istiyorum ama uniye bile gidemiyorum
Sevgilim olsun istiyorum ama kullanilmaktan korkuyorum beni kim beğenip ki diyorum içimden iç sesim beni engelliyor
Kendim olamıyorum hep baskiliyorum kendimi

Insanlardan korkuyorum basarisizliktan kaybetmekten ileri gitmekten korkuyorum

Insanlardan korkuyorum sanırım
Sınıfta biri vardı sürekli takip etmesi bakışları biryerden sonra rahatsız etmeye basladi beni sapık gibi sanki sürekli rahatsız ediyor

Onun yüzünden uniye gidemedim kızlar dışladi beni kimseyle konuşmadım bu da rahatsız edince derslere gitmedim ve 1 sene kaldım
Terapiste gittim belki düzeltirim diye tam tersi hayatta neden yaşıyorum ben diye düşünmeye başlamıştım terapiye bıraktım bir arkadaşım vardı onunla konuşuyordum kız
Bana iyi gelecek sanmıştım o da olmadı eski bir yakın arkadaşım gibi bu da benimle rekabet icindeymis

Neden sapikca bakıyor peki ben ondan hoslanmiyordum sadece bitek onunla konuşuyordum o yüzden yanlış anlamis

Ben korkuyorum ama rahatsız ediyor beni bakışları gelip konuşması

Ve aklımda sürekli şöyle bir düşünce var beni çıkarları için kullanacaklar kimsenin umrumda degilim

Çekiniyorum işte sorun burada daha ne istediğimi çözemiyorum ben beceriksiz gibi hisediyorum kendimi

Saf bir kızım anlaşılan
Asosyallikten belki de kendime yaptığım elestiri ve baskı beni bu hale getiriyor dusuncelerimden kurtulamiyorum ve ailemin onun bunun istediği biri gibi olmak zorundayım gibi davraniyorum
Yine diyorum yani ben
Ne istediğimi çözemiyorum

Olabilir belki de haklisindir çünkü burdan da reelde de bicok kişi takıntım var asosyal değilsin diyor

Sorunum şu
Ailemden hep beklentilerim vardı ve kontrol ediyorlardi beni + kendi kararlarıni da annem mesela hep bana danisirdi yani o yaştan arkadaş edinmem sanırım hoşuna gitmiyordu ve tüm ilgiyi kendine istiyordu aynı şekilde bana da bir durduk yerde çok ilgi verip sonra yerin dibine sokan biri kendisi
Azeriyim ben Turkiyeye okumak için ve burdanda yurtdisina gitmek için geldim (bizde maalesef ki imkanlar kisitli ve diplomamiz geçerli degil) hem bura alışmam zor oldu hem de ailemden ayrildiktan sonra herseyin iyi olacağını düşünüyordum ama öyle olmadı o psikolojik kontrol ve baskı hala üzerimde
Dediğim gibi hep bir kaliba sikistirmaya calistilar en çok ta beni ailenin hep basarili (ders konusunda) hem de büyük cocuguyum
Hem beklentileri yuksekti hem de kız olduğum için baskı vardı birnevi robot gibi büyüdüm ne sevgi anlayisim var nede normal kendime olan değer
Saçma sapan düşüncelerim var herseyden korkuyorum basaridan basarisizliktan insanlarla ilişki kurmaktan (iletisimden korkmuyorum onu devam ettirmek kabus gibi benim icin)

Yani kısaca hata yapmami istemiyorlar ama bu 15-16yasimdan sonra azaldı ailem boşandı diyelim kısaca çok şeyler oldu aslında tatsiz durumlar ama yani demek istediğim şu an herkes kendi yolunda bakıyor evet beklenti ve kisitlama yine var ama az yani ben sevgi alamıyorum ailemden kendimi de sevemiyorum ne istediğimi de bilemiyorum yani ezik gibi birşeyim Şu an

Nasıl yani

Kendimi kullandirmamak derken yani cinsel olarak evet
Ama arkadaşlarım genelde çıkar için veya kiskandiklari için benimle arkadaş oldular buda birnevi kullandirmak

Anladım
Peki ben şimdi ne yapsam
Bilemiyorum sanki ne yaparsam yapayım aynı senaryo olacak gibime geliyor
Tembellik mi korku mu artık herneyse yenilik yaratmaya cesaret edemiyorum

Evet olabilir
Nasıl korkmadan panik atak gecirmeden derslere gidip gelirim ya da dışarıya yanlız cikabilirim peki kendimi nasıl alistirabilirim buna cunki ben Turkiyede böyleyim bakude bu kadar degildi

Bolu :/

Nerden iletişim kuralim peki :D

😅evet benim de hiç bu kadar uzun konuştuğum olmamisti

Yani sorun değil benim için

🥲nasıl ama hep birinden birseyler bekliyorum

Kendimi beğenmiyorum ama başkalarını elestirileri kötü hissetiriyor
bir şey demelerine o kadar alistimki durduk yerde bile acaba benim hakkımda ne düşünüyorlar diye düşünmekten kendimi alikoyamiyorum

Kendimi beğenmiyorum maladef diger dedigini Anlamadim

Diğer yorumları okuyabilirsen anlaşılır
Kopyala yapistir yapmak biraz saçma olur diye düşünüyorum

Başka yok valla bunlar bitek

Unide rahatsız oluyorum ama ezik gibi hissediyorum kendimi