Tahammül sınırlarınızın sonuna geldiğinizde ne yaparsınız?

Kolay sinirlenen biri değilim. Hatta hiç sinirli biri bile değilim diyebilirim. Ama çok değer verdiklerim o kadar çok sabrımı tüketmişlerdir ve emeklerim, fedakarlıklarım hiçbir şeye değmemişse ve tahammülüm bitmişse gerçekten karşılarındaki kişi her zamanki ben miyim diye büyük bi şok geçirebilirler. O raddeye kolay gelmiyorum ama geldiysem de bütün gemileri yakıyorum. maalesef.

Herkese karşı bir tahammül sınırım var. Oldukça da geniş tutarım bu sınırı. Ama çizgiye gelen ve çizgiyi birkez bile milim aşana öyle büyük bir tepki koyarım ki. O saatten sonra gemi batmış, liman yanmış umrumda olmaz.

Ve her zaman o çizgiden sonra kıymetim ve degerim artar. Ama iş işten geçmiş olur. Umrumda olmaz verdiği de aldıgı da.

Tahammül sınırlarım çok aşağılarda olduğu için direkt yükselirim. Sonucunda yine olan bana olur. O sebeple, insan kendini niye gereksizler için hırpalasın ki.