Başka insanların derdini kendime dert ediniyorum, moralim ve psikolojim bozuluyor kafama çok takıp uyuyamıyorum. Nasıl kurtulurum?

Sen de aynı bensin. Bu durum beni bir ara o kadar zorluyordu ki tarif edemem. Bunun sebebi bence senin empat bir kişiliğe sahip olman. Ne olduğunu merak ediyorsan araştır, detaylı bir şekilde anlatımları var.
Sanırım bunun en kolay yolu; hayatta müdahale edemeyeceğimiz şeylere fazla kafa yormamak. Olacağı varsa olura getirmek. Düşünmenin onlara bir fayda sqğlamayacağı bilincine varmak.
Ayrıca bu hayatta güzel şeyler de var, biz hep olumsuzlukları görüyoruz ama güzel şeylere odaklanabilirsin.
Şu da var ki; insanlar genelde biriyle buluştuğunda olumlu şeylerden çok hayatındaki mutsuzluklardan bahsediyor. O yüzden çok kötü hayatları olduğunu düşünüyoruz ama elbette onları da şu hayatta mutlu eden şeyler vardır.
Gerçekten hiçkimsenin acısı sonsuz değildir. İnsanlar ya acılarına çözüm bulur, ya da zamanla alışır.
Umarım bir an önce bu durumdan kurtulursun çünkü çeken bilir herkesle empati kurmak insanı çok yoruyor.
Ne demişler "Dünya hassas kalpler için cehennem gibidir" :)

Dozajın öneminin farkındasın ve hala bunu yapmaya devam ediyorsan kendini koruman gerek bundan. İnsanların derdini dert edinmek güzeldir, paylaşmak, yanlarında olmak da güzel bir düşünce. Ama bu senin gündelik hayatını aksatmadan, uykularını kaçırmadan yaşaman gerek. Kafana takma konusunu sen o durumda olsaydın o kişi nasıl sana davranırdı şeklinde empati yaparak çözebilirsin. 2 günlük birinin seni, senin yaptığın kadar kafana takmayacağını bilecek kadar zeki olduğunu düşünüyorum. Empati ve her insanın senin gibi olmadığını kendinde yer edinmen gerek.