Hayatı tanıyan ablalar ve abiler, benim sorunum ne?

merhaba ben 20 yaşındayım bu zamana kadar hayatım çok garip geçti sanki yaşayan ben değilmişim gibi hayatımın önceki kısımlarına dair pek bir şey hatırlamıyorum aile kavramını bile yeni yeni fark etmeye başladım bu ailede ben kimim ben neyim sorusunu vb. hayatım için ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. bir hayal veya hedef belirlemekte zorlanıyorum. zihnimde bir düşünce varken birden 10 düşünce beliriveriyor. yapmak istediklerimi unutuyorum. arkadaşım yok. arkadaşlık kurmak benim için kolay ama arkadaşım olsun istemiyorum korkuyorum. hep aklımda olmak istediğim bir profil vardı bu zamana kadar sonra bunun saçma olduğunu fark ettim kendim olmaya karar verdim ama bununla yüzleşmek zor geliyor. zekamda bir sorun olduğunu düşünmüyorum birçok şeyi anlayabilecek kapasitede biriyim ama hayatımı dolu dolu yaşayamıyorum. bazen hiç konuşmadığım zamanlar oluyor çevremdekiler ne kadar sessizsin diyor (ailede böyle değil). eskiden çok uyumlu biriydim yine uyum sağlayabiliyorum ama bunu istemiyorum canım çok yanıyor yüzden hep yalnız ve tek başıma kalıyorum. üniversite öğrencisiyim. derslerime pek çalışmıyorum. eskiden böyle değildim çalışkandım ama o da yapacak bir şey olmadığı için ders çalışırdım yani sorumluluk yerine getirmek için falan değil. şimdiyi soracak olursan hayatım boş geçiyor sürüklenip gidiyorum. ama değişmek istiyorum nerden başlasam bilmiyorum. ön yargılarımın birazını kırdım ama diğerlerini nasıl kırabilirim neye ön yargım var bilmiyorum. ben değişmek istiyorum. kendim için bir şeyler yapmak görevim neyse onu yerine getirmek.

söylediklerimi anlayabilen başından böyle şeyler geçen hayatı tanıyan ablalar abiler ufacık bir yol göstermenize bile ihtiyacım var lütfen bunu benden esirgemeyin.