Sosyal fobi arkadaş bulma zorluğu?

33 yaşındayım ergenliğimde gençlik yıllarımda hiç aşamadım maalesef hiç açılamadım çok içime kapandım sosyalleşemedim hep eve kapalı yaşadım insanlardan kaçtım böyle geçti gitti yıllarım hâlâ aynıyım

Ben evden dışarı bile çıkamıyorum gençliğim hep böyle geçti artık çok içime kapandım bana imkansız geliyor çocukluğumdan beri hiç girişken konuşkan sosyal öz güvenli bir insan olamadım ergenliğimi gençliğimi hiç yaşayamadım çok eksik kaldım kendimi zayıf güçsüz yetersiz hissediyorum bu yaşıma kadar istesemde açılamadım ben bu hayatta elenmiş gibiyim

Sen 18 yaşındasın ergenliğin sonlarındasın ergenlik dönemi insanın psikososyal gelişiminin en önemli evresi çünkü o dönemler insanın kimlik oluşumu için çok önemli insanın o yaşlarda bu durumdan kurtulması daha kolay ama ben kurtulamadım aşamadım maalesef psikososyal gelişimimi başarıyla tamamlayamadım öz güvenim gelişmedi iletişim becerilerim gelişmedi sosyal becerilerim gelişmedi yani hayata uyumsuz pasif bir yetişkin oldum bunun telafisi yok çünkü çocukluk ve ergenlik dönemi bir kere geliyor ben eksik kaldım maalesef hiç açılamadım içime kapanık kaldım artık hayata uyumsuz bir insanım

Utanıyorum çekiniyorum çok içime kapanık sessiz öz güvensiz biriyim maalesef gidemem gitsem de rahat olamam uyum sağlayamam bunu daha önce deneyimledim çünkü

Psikoloğa gitsem ne değişecek bence hiçbir şey değişmeyecek kişilik yapım içe dönük çekingen utangaç zaten bu değişmeyecek bunun farkındayım

Yalnızlığı seviyorum içe dönük biriyim ama bazen yalnızlıktan çok bunalıyorum dayanamıyorum çocukken okul vardı gerçi ilkokul ortaokul lisede hiç sıramdan kalkmazdım kimseyle konuşmazdım arkadaşım olmuyordu hep dışlanıyordum dalga geçen de çok oldu mahallede de aktif biri değildim ama yine de çocukken sokağa çıkıyordum bu kadar da kapanık değildim ergenliğimden itibaren zamanla iyice kapanmaya başladım zamanla iyice kapattım kendimi ergenliğim gençliğim hep böyle geçti yalnız mutsuz asosyal eve kapalı yani istediklerimi hiç yaşayamadım en basit şeyleri bile yaşayamadım her şey içimde kaldı çok şey kaçırdım hayata geç kaldım kendimi çok yetersiz zayıf güçsüz hissediyorum sonum ne olacak bilmiyorum psikoloğun bana faydası olacağını da düşünmüyorum

Tamam bakarım da ama benim sorunum sadece içe kapanıklık utangaçlık çekingenlik öz güvensizlik değil psikososyal gelişimimi başarıyla tamamlayamadım bu gerçekten çok önemli ben araştırdım çocukluk ergenlik ilk gençlik yılları insanın gelişimi için çok önemli her psikososyal aşamayı başarıyla tamamlamak önemli çünkü daha sonraki gelişim aşamalarını da etkiliyor

Tamam bakıyorum ama hemen değişmez düşüncelerim

Onu izledim de pek beni anlatan bir şey yok yani ben zaten işe giremem kimse beni işe almaz sevgilim de olmaz evlenemem çünkü beni hiçbir kız istemez sevmez sosyal hayat konusunda da pek şansım yok bu kişilik yapımla imkansız

Bilmiyorum yaşlandıkça her şey zorlaşıyor ya