İntihar düşüncesini nasıl aklımdan silerim?

Birçok şey yaşadım. Başta ergenlik düşüncesi falan diye düşünebilirsiniz, belki de kendinize göre haklısınız ama ben çok yoruldum. Erkek arkadaşım tarafından reşit değilken tcavüze uğradım - şükür ki zarar görmedim- ne yapacağımı bilemedim, psikolojik olarak çok dert ettim. Birçok aile sorunu yaşadım yaşıyorum. Yaşadığım aile çok hastalıklı ve ben küçük yaşımdan beri hastanelerdeyim, kendimde de hastalık olduğunu öğrendim. Tam bu düşünce uyanıyordu ki biriyle tanıştım. Beni hayata bağladı, her seferinde yanımda oldu. Eğer ömrüm olsaydı onla evlenmek isterdim ama onun evlilik gibi bir düşüncesi yok. Bu bende kaybetme korkusu uyandırıyor ve her şeyini kıskanmaya başlıyorum. Onu bunaltmadığını hatta hoşuna gittiğini bilsem de içim rahat etmiyor, onu bu yüzden kaybedeceğim korkusu başlıyor. Zaten şu an da elimizde olmayan sebeplerden konuşamıyoruz pek.
İnsanlar beni ben insanları bunaltıyormuşum gibi. Sanki hastalık asla bitmeyecek ve ben bu acıyı sonsuza kadar çekecekmişim gibi.
Psikolojik destek almaktan da bıktım. Bir işe yaradığı yok.
Kısacası bunları nasıl silerim bilmiyorum. Tek çözüm ölüm gibi geliyor. Sevgilim ve ailem olmasa anında intiahr ederim ama cesaret edemiyorum. Bu böyle devam etmiyor elbet bir gün bunu yapacağım ama aklımdan çıksın istiyorum.
Yardımcı olur musunuz? Dertlerimle sizi de sıktıysam kusura bakmayın.
İntihar düşüncesini nasıl aklımdan silerim?
Cevapla