Kırgınlık ve duygusallığımı neden eğlence konusu yapıyorlar?

Tavrına devam etmelisin. Gerekirse onları cezalandırmalısın yokluğunla. Senin için önemli olan bir şeyi onlarında önemsemesini sağlamalısın. Akıllarö çıkmalı yerinden, senin kalbini kırmaktan korkar hale gelmeliler.

Sen uyumuyormuydun?

Gece insanı sindirir bilirsin...
Anlatmak istermisin?

Yalnız olmak zorunda değilsin.

Bana tanıdık geliyor bu...
"Anlatsam kim anlayacak?"

Umutlarını insanlar mı kırdı yoksa sen mi vazgeçtin?
Neden vazgeçtin?

Kendini kabuğuna hapsettin değil mi?
İçindeki çocuğa zarar gelmesin diye surların arkasında bekliyorsun , ordan çıkmak istiyorsun ama dışarısı karanlık ve kötü bir yer.
Öyle bir karanlığa düşmüşsün ki seni melek görünümlü şeytanlar çağırıyor değil mi dışarı?
Peki ya ilerlemezsen? Ne değişir?

Yaşamayı sorgulatan şey nedir?
Seni yaşamdan soğutan?

Bazıları ölümden sonrası için yaşar , bazıları ise hayatının anlamsız olduğunu düşünerek anlam arar hayatına...

İşin doğrusu yaşarken ölmekte , yaşayamamakta insana özgü bir beceriksizlik.

Kim ölmek ister ki?
Öldükten sonra ne olduğu kimin umrunda?
Ben bu dünyada doğdum , öldükten sonra ne anlamı var...
Eğer ölürsem birdaha yıldızları izleyebilirmiyim? Eskisi gibi saf bir aşkla bir kızı sevebilirmiyim? Umut edebilirmiyim? Köpeklerle oynayabilirmiyim mesela?

Neden ölmek isterim ki?
Kim ister bunu?

Ama sen istiyorsun , içindekini öldürmeyi.
Oysa bir kızın saflığına , bir erkeğin kanatlarına sarılmak kadar güzel değilmi acı çekmek?
Acı çekmezsek bu dünya hayal mi yoksa gerçek mi nasıl anlarız?
Bizi biz yapan şeyler çektiğimiz acı değil mi?

Bilirmisin...
Dostoyevskinin bir sözü vardır.
"Eğer her istediğim şeyi yapabilseydim , bu hayatta hayalini kurabileceğim neyim kalırdı?"

Bence işin doğrusu ne olursa olsun yaşamak , bu gün hata yaptığını düşünebilirsin

Zaaflarını gösterebilirsin , sevebilirsin , aşık olabilirsin.

Bunlar yanlış değil , sadece eskiden acı vermiş olan şeylerdi , seni büyüten şeylerdi.
Peki ya şimdi?
Korkunu aşıp tekrar sevemezmisin? Tekrar umutlarını yaşartamazmısın? Tekrar hayal kuramazmısın?
Zaten bunların bedelini ödedin , değil mi?
Peki neden şimdi ödediğin bedellerin karşılığını almaya inanmıyorsun?

Her kul kendi iradesince hayatını yaşar , her kulun belli bir vakti ve seçim hakkı vardır.
Doğrusu ölmek işin kolay kısmı.

Ama yaşamak , önemli olan yaşamak.

Dediğim gibi , yalnız olmak zorunda değilsin.

Konuşmak istersen , dertleşmek belki hayallerini anlatmak.
Burlardayım.

Ne kaybedersin? Kaybedicek ne kaldı ki?

"Önümde 2 yol vardı... sonu ne olursa oldun tek bildiğim şey ilerlemem gerektiği..."

Neden ölmek isteyesin ki?

Neden peki?

Eskiden neden yaşardın peki?
Veya neden hâla yaşıyorsun?

Seni yaşamaktan vazgeçiren nedir?

Peki ya kendine?
Seni yalnızlığa iten korku değil mi?
Tek dostun olan korku , seni asla bırakmaz sonuçta hâ?
Kafese girmek değil mi yaptığın?

Peki ya kuşlar? Ne kadar özgür yaratıklar değil mi?
İstedikleri gibi uçup gidebiliyorlar...
Ama onları dışarda bekleyen şahinler , kartallar ve daha birsürü avcı yok mu?
Kuşlar sence bu avcılardan habersiz mi?
Hayır!
Onlar özgür olduklarını biliyor , dışarıda ne olursa olsun..
Özgürlük buna değmez mi?
Neden kendini hapsediyorsun?

Özgürlük korkuyla yaşamana değmez mi?

Bir zamanlar , bende senin gibiydim.
Ne hissetiğini anlıyorum ve neden yalnız kalmak istediğinide.
Ben o zindandan korkumu yenip çıktım.
Dünya hala kötü , acımasız ve iğrenç bir yer.
Ama ben savaşa hazırım...

Seni anlıyorum , şimdilik istediğin gibi kal.
Yanlız değilsin , istediğinde burdayım.

Sen bunu aptallık olarak görsen vrya ben insanlara hiç güvrnmesem dahi , benim seçimim bu.
Doğru veya yanlış , iyi veya kötü.
Bu benim hayatım , bu benim seçimim.
Ben özgürüm , sonuçlarıda yalnızca beni ilgilendirir.

Uyumalısın , zihnin yorgun.
İyi geceler.

https://youtu.be/49Kh1mS4Fhs

Şu şarkının sözleri benim için yeterli sana...

Pekâla

Açıkçası bu sıralar bana huzur veren tek şey bu

Karsilik olarak veriyim

https://youtu.be/jpEI2lSj5OE

Şarkıyı beğendim doğrusu

Ama sigaram yok yakma beni gece gece :)

Attığım şeyi sonuna kadar dinlersin umarım , belki şifa olur.

Aksine , seni görmek bana iyi geldi.
Teşekkür ederim.

Aile çok kırıcı olabiliyor evet 🙂 ama sonradan tanistigin insanlar böyle yapmaya bilir. Ailene sabretmen lazım maalesef zaten hayatın boyunca yaninda olup seninle dalga geçecek samimiyetleri olmayacak 🙂

İçine kapaniktan kastın nedir insanlar ile tartisamiyor musun?

Zamanla benliğini kaybediyorsun merak etme 🙂 5 yıl sonra daha rahat olursun mesela 🙂
Çözümü aslında basit olabilir öyle dalga gectiklerinde onlar ile tartış 🤷 belki bir daha dalga gecmezler

Özgüven ile alakalı olabilir belki o ne alemde 🙂

Sen de haklısın 🙂 özgüvenden dolayı olabilir, çünkü küçükken bende öyleydim biriyle tartismaya girince ve sesi çok çıkarsa ağlardım 🙂 veya kavga ederdim çocuğu bir güzel doverdim kavga sonunda gene ağlardım 🤷

O insanlardan uzaklasa bildigin kadar uzaklasmani tavsiye ederim ailen bile olsa