İnsanlara acı vermekten zevk aldigimi farkettim empatim her gecen gun azaliyor ne yapmam gerek?

sacma sapan seyler yazmislar yine tahmin ettigim gibi. ben de su siralar aynilarini hissediyorum. sevdigim insanlari incitecek sozler soylerken buluyorum kendimi ve bunu komik buluyorum, hosuma gidiyor. gercekten uzucu bir sey bu. su an deger verdigim tek bir kisi var ve su siralar canini yaktigimi hissediyorum. kendimden nefret etmeme yol aciyor bu. ben de ne yapacagimdan emin olamiyorum. duzelmek istiyorum, tek istedigim onu mutlu etmek. gercekten bundan zevk bile almiyorum dusununce kendimden tiksinmeme yol aciyor aksine. her sey cok guzelken mahvetmeye calisiyor gibiyim. artik davranislarima ve sozlerime daha cok dikkat edecegim cunku onu kaybetmek istemiyorum ve bu yaptigimin ne kadar aptalca ve cocukca bir sey oldugunu da anladim. lutfen sen de duzelmeye calis. diger turlu bir yere varamayiz.