Gençken "hayır" deme konusunda gerçekten başarısızdım, o dönemler İnşaAllah bu gelecek hayatımda da böyle devam edip, sorun haline gelmez benim için diye düşünüyordum. Şükür korktuğum gibi de olmadı, yaş aldıkça değiştim. "Hayır" demem gereken şeylere diyebiliyorum. Ama şöyle de bir şey var "hayır" demem gerekirken, demediğim, demek istemediğim şeyler oluyor, yaşanıyor. Şimdi atlatmam gereken kısım ise bu... İnsanın karşısına kendisi ile ilgili hep bir sınav çıkıyor, umarım bu sınavlardan kolayca geçebilirim..
Çok güzel hayır derim ben ) başkalarının talepleri benim istediklerimin önüne geçemez. Zaten insanlari en iyi tanımanın yollarından biri de onlara hayır demekte saklı.. işlerine gelmeyince neye dönüşeceklerini görmekte ayrı bir tecrübe kazandırıyor insana.
“Hayır” pek diyemiyorum, son zamanlarda biraz “hayır demeyi” arttırdım. Onda da bazen öyle bir söylüyorlar öyle bir rica ediyorlar öyle bir dert yanıyorlar ki; sanki kendi işim, derdim yok gibi yine “Evet” diyorum. 😒 Bu genelde iş konusunda oluyor bende. Birkaç gün izin aldım. Ne evet ne hayır diyorum şimdi. 😄
Eskiden o üzülmesin aman bu üzülmesin diye kırmamaya çalışıyordum kolay kolay hayir demiyordum ama ben kırmadıkca insanlar beni kırmaya başladı hep üzülen taraf ben oldum artık rahatca hayır diyebiliyorum ne içimden geçiyorsa onu yüzlerine söylüyorum insanlara gereğinden fazla değer vermeye gerek yok kıymet bilen yok çünkü
Çok güzel hayır derim elimi verdiysem kolumu koparmaya çalışıyorlar. Kimse beni sevsin, kabul etsin diye eğilip bükülmem gerektiği yerde hayır demeyi bilirim.
Hususi olarak engel kaldırmadım, hesabımı silince her şey sıfırlandı ve engelli olanların da engeli açıldı rahatsız olduysanız merak etmeyin engelledim gitti :D