Sonsuzluk fobisi?

Çocukluğumdan beri çok garip bi dertten muzdaribim. Çok küçük yaşta babamın kuranın türkçesini okumasından dolayı bu bilgiyi öğrendim ve evren var olmak yok olmak cennet cehennem gibi kavramları sorgulamaya başladım. Aslında iyi ya da kötü her şeyin ya sonsuza kadar var olacağı ya da yok olacağı düşüncesi her aklıma geldiğinde kriz geçiriyordum. Hayat gözüme çok korkunç geliyordu. Küçük yaşta her şeyin nedenini sorguluyordum ve bununla kafayı bozmuştum. Uyusam rüyalarıma giriyordu. Kıyamet sahneleri cehennem tarzında birçok rüya görüyodum her gün. Aklımı oynattığımı düşünüyordum. Hala ne yaparsam neye bakarsam neyi düşünürsem aklıma onlarında bu sonsuz evrenin bi parçası olduğu hissiyle birlikte içimi korku sarıyor. Hiçbir şey yapamıyorum. Bu bilgiyi öğrenmeden önceki hayatımdaki şeylerle olmak istiyorum hep. Ailem, yaşadığım yer gibi. Yeni insanlar görmek yeni yerlere gitmek bile korkunç hissi veriyor. Dizi film izleyemiyorum çünkü hem her şey gibi o da anlamsız hem de yeni şeyler bilmediğim kişi veya yerler gördüğüm için bakamıyorum ağlıyorum. Hiçbir aktivite yapamıyorum uyusam rüyama giriyor ve evrenden kaçışım yok. Sanki biri beni bu korkunç yere bıraktı ve gitti. Her şey neden var Allah neden vara kadar sorguladım küçücük yaşımda ve psikolojim çok etkilendi. Psikologlara başka nedenden gittiğimde bundan da bahsettim ama anlamadılar. Ne yapacağımı bilmiyorum. Ölsem sonsuza kadar yokum dirilsem sonsuza kadar varım. Ne ölmek istiyorum ne yaşamak. İbadet bile etmek istemiyorum bu yüzden. Aynı durumu yaşayan var mı bilmiyorum. Lütfen kırıcı olmadan bi yardım eli uzatın. Yoksa işin içinden çıkamayacağım...