Acının etrafında mı dolaşırsınız yoksa içinden mi geçersiniz?

Kaçmaya çalışmıyorum. Acı bu nasıl olsa geçer diye düşünüyorum. Sadece bu tip zamanlarda yarını düşünmüyorum. Yani yarının kaygısı olmuyor. Yarının kaygısı yarın "gelirse" yarına kalsın diyorum. Her günün derdi kendine yeter. Onun dışında cidden ne denli acı yaşarsak yaşayalım geçiyor. Bunun şiddeti ne olursa olsun. Hatta sevdiğim yazarın bir sözü var çok haklı gelir bana. " Ey sıkıntı şiddetlen nasılsa geçeceksin. Bir sıkıntının geçeceğine duyulan güven, ona dayanmanın tek çaresiydi."

İşin özü acıda hayatın içinden hep var olsun. Acılar ve yaşanmışlıklar tecrübedir. Heybemize bir şeyler katıyor kanımca.

İçinden geçmelisin yoksa geçmez