
Patlama yayılmadan, içten halletme taraftarıyım ben.
Her ne kadar başarmakta, zorlansamda en azından deniyorum.
Sen, acını nasıl yaşarsın?

Öncelikle merhaba!
Acımı içimde yaşarım, genetik olarak ailede de bu vardır, sorunlarımızı öyle hani acılarımızı paylaşmayız, ben de içimde yaşıyorum ama şöyle bir şey oluyor, bazen o acıya dayanamıyorum, dayandığımı zannetsem bile birisinin bana yardım etmesini istiyorum, çünkü o acının üstesinden gelemiyorum.
Yani tam olarak ne yapacağımı bilemiyorum dolayısıyla güvendiğim kişilere anlatmaya tercih ediyorum, bu da yakın arkadaşlarım oluyor. Başka sözcükler, cümleler almak istiyorum.
Her üzüntümü anlatmıyorum ama anlatabildiğim kadarıyla ve ihtiyaç ettiğim kadarıyla anlatmaya çalışıyorum.
Merhaba,
Umarım karşınıza çıkan insanlar, siz anlatma dan, anlayan insanlar ile dolar.
✨🎈
İçimde yaşarım fakat bu bir o kadarda dışıma yansıyor. Elimde olsa hiç belli etmek istemezdim ama asla elimde olmuyor bu durum. Rol yapamıyorum, üzgünsem suratımdan akar bu halim, mutluysam zaten ağzım kapanmaz.
Konuştukça ya da anlattıkta rahatlayan birisi de değilim, bunlar bana daha kötü geliyor galiba. Kendi halimde düşünmek ya da olabildiği kadar çözebilmek çok daha cazip geliyor. İnsanların da bir şeyleri anlayacağını düşünmüyorum, hatta tam olarak dinlediklerini bile düşünmüyorum. Genelde dert dinleyen tarafta oldum hep, dertlerini açan taraf hep onlardı.
Benim görüşüm burada 👌
Mutlu ol 😬
😬😬 Sen öyleeeğ.💪
🎈☕ anlaştık 🤝
Teşekkür ederim yengeçsuuğ.💫☘️
Rica ederim ki 😬
Cevap
2Cevap
Ben her şeyi içimde yaşarım.
Her insan böyle yapmalı bana göre, kimse hiçbir şeyini dışa vurmamalı
Katılıyorum. Sonra paramparça ediyorlar
Paylaşırım ama bir kişiyle
Eskiden arkadaş dost dediğim herkese anlatırdım.
İçimde kendimce hallediyorum
Içimde yaşıyorum ve bu iyi bir şey değil.
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?