Herhangi bir psikolojik, dini ya da gündelik problem yaşayan varsa;edebi ve felsefik sohbette dahi paylaşmak ister misiniz?

Konuyu zaten yeterince açtım sorun çocukluk ve ergenlik kaynaklı gibi çünkü yetişkinliğim tamamen olumsuz etkilendi. Kendimi bildim bileli utangaçlık çekingenlik var ve fazlasıyla içe dönük sessiz biriyim bu hiç değişmedi. Çocukkende aynıydım ergenliğimde de aynıydım gençliğimde böyle geçti. İlkokula ortaokula liseye de gittim çocukken ve ergenliğimde dışarı çıkıyordum ama diğerleri gibi değildim okulda çok sessizdim sıramdan bile kalkmazdım dışlayama çok oluyordu. Çok içime kapanık sessiz pasif kaldım açılamadım kendimi aşamadım sosyalleşemedim. Kızlarla da hiç yakınlık kuramadım konuşamadım arkadaş olamadım. Çocuklukta ve ergenlikte sokağa çıkıyordum ama tabi o kadar çok fazla değil bahçede ya da eve yakın yerlerde vakit geçirirdim. Sokakta oyunlarda zayıf kalıyordum. Okulda zaten hep dışlanıyordum maçlara almazlardı hep yalnız kalırdım. Mahallede de biraz öyleydi yaşıtlarım gibi güçlü özgüvenli konuşkan olamadım. Gezemedim eğlenemedim sosyal olamadım arkadaş çevrem olmuyordu ortamlara giremiyordum. Liseden sonra da tamamen eve kapandım zaten evden dışarı çıkmazdım. Askere gittim askerde de açılamadım pasif sessiz kaldım. Askerden sonra da eve kapandım askerlik biteli 11 sene oldu ve gençliğim hep evde geçti. Hiç açılamadım sosyal olamadım. İnsanlardan utandım çekindim özgüvenim olmadı hep aynı kaldım işe giremedim evde dura dura gittikçe daha da içime kapandım hiç sevgilim bile olmadı hep yalnız kaldım. 20 li yaşlarımda sınavlara girdim ama başaramadım. İşkur kursuna gittim 3 ay orada da açılamadım sonra da 6 ay işkur typ den yararlandım ama orada da sessiz kaldım açılamadım. Sonra yine eve kapandım senelerdir evdeyim hiç evden dışarı çıkmıyorum. Gençliğimi de yaşayamadım her şey içimde kaldı. Kendimi çok yetersiz hissediyorum hayata çok geç kaldım. Artık hayattan bezdim. Bu şekilde yaşlanacağımı düşünüyorum.