Sana yaşadığım bir olayı anlatıcam şu anda 23 yaşındayım 19 yaşındayken bir sevgilim vardı sürekli beni aldatıyordu ama sevdiğim için belki iyileşir diyordum. Aklı başına gelir yapmaz diyordum. Sonra bir gün sabrım taştı içip içip çocuğun tekiyle yanımda öpüştü çocukta sarhoş tu elledi kızı bir şey demedim sadece kızı aldım ve ordan uzaklaştım. Aslında ben bile bilmiyordum neden o kadar sakin olduğumu içimde zerre sinir yoktu. Sonra metroya bindik nereye gidiyorsun dedim yarın. Sarhoş bi şekilde yarın dinlenicem buluşamayız dedi. Öbür gün buluşalım dedim. Bi çocukla tanıştım beni büyük adaya götürücek dedi. Bende tepki vermeden tamam dedim. O gün geldiğinde hatırlamıyor bana söylediğini sarhoş olduğu için. Bugün buluşalım mı diye tekrar sordum. Olmaz bugün okulda kalmamlazım dedi çok ders var dedi. Bende bi anda sinirlendim ama ona çaktırmadım gittim babamdan arabayı aldım büyük ada iskelesie gittim onu çocukla gördüğüm anda arabayla çarpıcaktım ama öyle bir sinirliyim ki aynada kendime bile bakmıyorum sakinleşirim diye. Sonra bunu gördüm ama çarpamadım çünkü çok kalabalıktı. Başkasına vururum diye yapmdaım sonra indim saat akşam 9 bu arada hava karanlık. bunlarla birlikte bindim. takip ettim bunları sadece boş bi yerde sıkıştırıp döverim diye sonra bunlar orman yoluna girdiler kapkaranlık bende normalde korkarım ama sıfır korku ağaçların arasından gidiyorum. Sonra öpüşmeye başladılar ben saldırdım çocuğu dövdüm ama öyle böyle vurmuyorum. Sonra kız çğılık atarak ağladı kıza da... sonra tekrar çocuğu dövmeye başladım sonra çocuk kurtuldu kaçıyor gecenin bi saati ormanda çocuğu kovalıyorum. Ama yakaladığım an kırıcam gerçek anlamda bir yerlerini. Çocuk kaçarken bağıra bağıra ağlıyor arkamdan da kız geliyor. o da bağırıyor. Çocuğu yakaladım sonra kalabalık grup beni tuttu sonra ben sakinleşmiyordum. (bağrıa bağıra sevgilimin bana yaptıklarını söylüyorum.) Ama ben biraz varlıklı biriyim tipimden de anlarsın konuşma şeklim falan düzgün tane tane. O beni tutan grupta bi tane kız bana dedi ki sakin sakin kendini onun sınıfına neden düşürüyorsun. Sarıldı falan sonra polis geldi. Bu grup beni vermedi karşı taraf haksız dediler olay büyümedi o bana sarılan kız 4 yıllık sevgilim şu anda
Evet bunu bir kaç kez yaşadım. En son sinirden göz bebeklerim büyümüş ve maviden eser kalmadı 5 kisi beni tutamadı en son üstümde 3 kişi oturarak beni zaptetmeye çalışıyordu sakinlestirici ile uyumusum ve bir gun sonra kendime gelmisim, aklıma geldikçe o an korkuyorum kendimden...
Kişilik & Karakter konusunda 21,9b cevap paylaştı.
Evet öfkelenince gözüm dönebilir, o zaman yapabileceklerimden korkuyorum. Hele ki söz konusu sevdiklerim ise. Dayak yiyecek olsamda öfkeden gözümü kör edince ben o kavgaya girerim.
Hayır, korkmadım. Yapabileceğim kötü hiçbir şey yok. Kötü duyguların ve kötü davranışların tamamından uzak duruyorum. Sakinliğimi koruyorum. Hayatı akışına bırakıyorum.
Bir kere yaşadım bu korkuyu, sanırım hayatımda sinirden kontolümü kaybettiğim ilk ve son andı o da. Düşünce yetimi kaybedecek raddeye gelmiştim, zihnini toparlamaya çalıştıkça karşında sürekli kışkırtan biri olunca zaten aksi çok mümkün de değildi benim için. Bir şekilde kendimi dışarı atmayı başardım ve kendimle kaldığımda zaten sakinleşiyorum bunu da biliyorum fakat inatla car car konuşan insanlara tahammülüm yok. Ağzından bir şey çıkmasını bekliyorlar ya da bir şey yapmanı bekliyorlar. Yaptığın ya da söylediğin an "sen bana bunu dedin, bunu yaptın" gibi saçma sapan suçlamalarla kendilerini haklı çıkarmaya çalışıyorlar. Yapacak çok şey oluyor bazen, yapmak istenince yapılırda fakat öyle biri değilim. Bu gerçek durduruyor beni.
Deve harese otunu yemeye bayılırmış. Deve bu hareseyi yedikçe dikenleri ağzında yaralar açarmış. Yedikçe kanarmış ve devenin hoşuna gidermiş kan. Bu böyle bir süre devam edermiş kan kaybından ölürmüş hayvan. Harese = Hırs
Ben hırs’tan korkmuştum erken farkettim kendimi dizginledim 🤘🌸
Evet, kendimden korktuğum daha doğrusu tanıyamadığım oldu. Benliğimden tamamen uzaklaşıp öfkeyle alev topuna bürünen biri haline geldim. Soft bir öfke değildi, tetikleyen çok farklı durumlar vardı. Hem benden ötürü hem de karşı taraftan. Soruyu görünce aklıma sadece bu geldi. Düşünmek bile kötü.
Bu aralar diziyi yeni bitirmiş birisi olarak şöyle ifade edeyim, Pablo Escobar'ın nefret duygusu kadar yoğundu.
Korkmak değilde kendimi yapmak istemediğim ama sinirlendigimde de kendimi alamadığım şeyleri yaparrken bulup o eşikten gerri döndürmek çok zor oluyor tepem atmayı versin kolay kolay sinirlenmem hani deerlerr ya peygamber sabrı mi var diye tamda o tarz bir sabrım varr ama sinirlenince ben bile kendime engel olmaktan zorlanıyorum nee yapacağım belli olmuyor
Evet, tecavüz eden insanları yok etmek istiyorum mesela. Her türlü işkence geçiyor Aklımdan onları hemen öldürmek istemiyorum günlerce eziyet etmek ölmek için yalvarmalarını istiyorum. Daha var da bu kadar yeter sanırım.
Tam da üstüne bastın. Bugünden itibaren kendi yapacağım her şeyden korkar oldum..! Kendimden her şeyi bekliyorum. Ucu bucağı sınırı olmayan. Bana zarar verenin canını yakar elimden geleni ardıma koymam. O zararı görmeme bakar tüm olay.
Olağan dışı bir olay yaşamadım ama sinirlendiğimde bazen kendimi tanımam zor oluyor ya da bir duyguya kapılıp gittiğimde kafamda kurduğum şeyler ve düşünceler bazen kötü olabiliyor.
Hayır. Sessiz sakin olduğum için. Ama filiz marketin sahibinin öfkesinden korkmuştum bir an o da haklı olarak benimle sürekli tanışıp rahatsız eden kişi ile itina ile konuştuğu için.
Delirdim diye korktum bir ara.. Sonra az da olsa aklım geldi bi.. Şimdi yarım akıllıyım bana yetiyor ya😂 Fazlasını kullanamıyordum zaten, boşuna çürümesin durduğu yerde
Öfke problemim var, her kriz sonrası tekrar korkuyorum, tekrar kızıyorum falan
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(18-24)
+1 yıl
Evt bi kere okul tuvaletinde ağlıyordum aynaya bakarak çok masum bir kızdım bi anda ışık söndü ayna daki masum kız gitti bir anda korkmuştum cidden bir öfkeyle baktım aynaya