Öfkenizi içinizde mi yaşarsınız yoksa çevrenizdekiler de nasibini alır mı?

Sınırlarım aşılırsa ben de kendimi aşarım. Normal yapım asla kavga gürültü değil sevmem de. Mümkün olduğunca alttan alırım. Ama volkan gibi patlarsam da etrafımda kim varsa yakarım.

Eskiden öfkemi tutamazdım içimde. Ama böyle dediysem de yanlış anlaşılmasın, karşımdakini ne kırardım, ne de zarar verirdim. Sadece kendime zarar verirdim. Öyle ki öfkemden dolayı telefonumu duvara fırlatıp kırmışlığım bile var. Dediğin gibi bir kum torbam olsaydı böyle olmazdı 🙄😅
Ancak zamanla yaptığımın ne kadar yanlış olduğunu gördüm. Biraz da ergenliğin verdiği asilikti sanırım bendeki. O yüzden öfkemle savaşmayı öğrendim. Şimdilerde öfkelenirsem, içimde yok ediyorum o öfkeyi. Birine ya da bir şeye öfkelenirsem hemen ruhumu rahatlatacak bir şeyler yapıyorum. Bu bazen uyumak oluyor, bazen klasik müzik dinlemek oluyor, bazen alternatif rock dinlemek oluyor, bazen yürüyüş yapmak oluyor, bazen duşa girip suyun altında dakikalarca bir şey yapmadan durmak oluyor, eğer akşam ise balkonda gökyüzünü, yıldızları izlemek oluyor... Oluyor da oluyor. Aslında bakarsan sıradan ve basit şeyler bunlar ancak kendimi sakinleştiriyorum bu şekilde. Çok uzun süredir öfkeme yenilmedim bu sayede.