Yurtta kaldığım zamanlarda bir kız vardı. Arkadaşlarım o kızla konuşma kötü birisi lezbiyen aynı zaman da dediler. Kimseyi dinlemedim aradaş olduk. Yurtta yangın çıkardı, tüm yurt odalarını gezerek ben çıkardım insanları dışarı kaldığı odadaki perde çarşaf ve bazayı yakmış kendisi de dolabın içine girmiş kapının önüne de ranzayı çekmiş. Kızı bahçe de döveceklerdi gene ben korudum. Ama kız başka yurda gidince arkadaşları ile benim arkadaşlarım denk geldi ve o gün beni görünce Ceren e dokunmayın o benim arkadaşım demişti arkadaşları da benimle tanışıp sarılmışlardı.
Hayır uyuşturucu alkol sigara her şey vardı onda sigara alamıyordu parası olmadığı için ben ona verirdim. Ama uyuşturucu da veremeyeceğime göre... Krize girdi psikolojisi de kötüydü
Elbette şans veririm ama söylenilen sözler de aklımın bir köşesinde durur. İnsanlar herkese karşı aynı değildir ama birden fazla kişi aynı konu üzerinden bir şeyler söylüyorsa da altında bir gerçeklik payı vardır.
“Hakında cok fazla kötü konuşulan birisine” tabıkı şans verilmez. Ana baba sözü dinlemeyelim.. Çevrenin hakkında verdıgı sözleri ciddiye almayalım.. sonra belki evlenir değişir diye umutlanalım, olmadı birde çocuk olurbeşki diye saf saf umutlanalım.. İşte kendiniz razı geliyorsunuz;) nefeside sonra mahkemede alıyorsunuz😏 Bayat balık başda kokar derler!
Insanları genelde pozitif yaklaşan bir insanım sadece bana karşı olan tavırları değil genel tavırlarına da bakarım Çok afaki bir hatası olmadığı sürece ona şans veririm Duyduğum şeyler beni yanıltabilir İinsanları bu şekilde değerlendiremem
Şahsen herzaman dışlanmış kişilerin yanında durdum. Ve anladım ki hiçbir şey anlatıldığı gibi değil. Ve anladım ki onların % 90 ından fazlası hepsinden daha değerli.