Gücümü kaybedersem yıkılırım. Yıkılmamak için gücümü kaybetmiyorum. Her ne yaşanıyorsa dik durmak zorundayım. Çünkü biliyorum; yere düşsem bile, benden başkası beni kaldırmaz. O yüzden kendimden ileri de görmüyorum kimseyi.
İçimdeki gücü hayal ettiğim şeylere ulaşamayarak kaybettim. Neyi hayal ettiysem o hayal yerle bir oldu hep. Başlarda, yıkılan her hayalimden sonra daha güçlü kalkıyordum ayağa. Ancak her yıkılan hayal beni daha çok yıprattı. Yıpranmak mesele değil ama bir yerden sonra insanın hevesi kalmıyor. Benim de herhangi bir hayal kurmaya ve o hayal için uğraşmaya hevesim kalmadı artık. Yani aslında içimdeki güçten ziyade, o gücü kullanacak hevesi kaybettim ben.