Asosyal olmak benim suçum mu?

Merhaba bu zamana kadar pek fazla arkadaşım olmadı her zaman kendimi yalnız hissettim ve kurduğum arkadaşlıkların hepsi menfaat içinmiş meğersem hepsi beni kullanıyormuş ben bunun farkında değilmişim artık aklım başım 19 yaşıma bastım. Üstüne bide aile baskısı ve sorumluluklar üzerime geliyor (aile daha baskın). Başka diyecek bir şey bulamıyorum artık bıktım gerçekten bazen keşke yaşamasam diyorum. Annemin yaptığı en büyük hataymışım gibi hissediyorum.

Belki bir kız arkadaşım olur diye düşündüm başımı koyup yaslayabileceğim dertlerimi anlatabileceğim ama hiçbirine güvenemedim bilirsiniz güven meselesini bu iki cins içinde geçerli.

Aile konusuna gelecek olursak ne yapacağımı bilmiyorum artık geçenlerde tartışmıştık ve abimden güzel bir yumruk yemiştim :). Kendime getirdi biraz ama haklı yanları var tabi bu ise bana baskı gibi geliyor ama değil farkındayım. Ergenlik çağında olur böyle şeyler Bu aile konusunu acilen çözmek istiyorum giyimime ve yaptığım dövmeye kadar karışıyorlar. Sizce bir süre olsa da şehir dışına akrabalarımın yanına gitmeli miyim?

Kendimi boşlukta hissediyorum yaptığınız yorumlar benim için değerli içinizden ne geçiyorsa söyleyebilirsiniz duygularımın olmadığını düşünüyorum artık.