Sürekli evdeyim hiç dışarı çıkmıyorum Ne yapmalıyım?

Ben şu an Doğu Anadolu da yaşıyorum şimdi ben 4 ay önce 3 kez tek başıma dışarı çıkıp İnternet Kafeye gittim sonra orada konuşamadım mesela kalkarken adama abi masa 44 borcum ne kadar tuttu diyemedim sonra adam da bana biraz sinirli baktı sonra bende kızardım o zaman beni bi ateş bastı ve titredim sonra bir daha dışarı çıkmadım hiç yani şu an 4 aydır hep evdeyim hiç dışarı çıkmıyorum zaten sosyal anksiyete bozukluğum da var psikiyatri ye de gittim bu yıl hemde 4 kez gittim bana antidepresan hap verdi şu an antidepresan hapı kullanıyorum her gün 4 aydır kullanıyorum birde ben en son 3 ay önce 1 kez fırına ekmek almaya gittim ailem beni gönderdi sonra gittim ama orada konuşamadım fırıncıya abi bana 5 ekmek verir misin diyemedim sonra yüzüm kızardı terledim ve titredim sonra o zaman da ekmek almadan eve geri döndüm sonra abim benim yerime gidip fırından ekmek aldı birde zaten 2 yıldır sosyal anksiyete bozukluğum var

Geçmiş olsun,
Antidepresan hapları ile fazla zaman geçirmememek lazım.
Hapların verdiği rahatlık ile konuşmanız daha ileri seviyeye gelir.

Benle konuşmada gayet iyisiniz. Kendinizi çok güzel ifade ediyorsunuz. Karşınızda olmam ne gibi farklar ortaya çıkarır? Aynı konuşma, aynı hissiyat olmalı.

Benim veya fırıncının size karşı bir kötü davranışı olmaz sebepsiz yere.
Başaracağınıza inanın.
Aileniz ile konuşuyorsunuz, dışarda ki kişilerde insan. Bu durumu atlatma ve minimum seviyeye getirmek sizin elinizde. Haplar bir yere kadar yardımcı olur.

Şu an 4 aydır antidepresan hap kullanıyorum ama bende çok uyku yapıyor mesela günde 18 saat uyuyorum sonra hep öğlen saat 1 de ya da 2 de uyanıyorum

Bu bir nevi hayattan kopma durumu oluyor işte. Buna gerek yok. Azaltın bence.

Zaten günde 1 kez alıyorum ve oda yarım doz olarak alıyorum

Bende öyleyim hiç arkadaşım yok çevrem yok çok yalnızım mesela görüyorum dışarı çıkan çoğu insan da hep arkadaşlarıyla birlikte çıkıyor ama benim oda yok bu yüzden sürekli evdeyim hiç dışarı çıkmıyorum ama evde de canım çok sıkılıyor bunalıyorum

Ben 33 yaşındayım çocukluğumdan beri utangaç çekingen içime kapanık sessiz biriyim hiç açılamadım çok kapanık pasif asosyal özgüvensiz kaldım. Ergenliğim gençliğim hep evde geçti. Hiç arkadaşım çevrem olmadı. Bu yaşıma kadar hiç kız arkadaşım sevgilim olmadı. Hiç gezemedim eğlenemedim sosyal hayatım olmadı. İşe giremedim gençliğimi Hep eve kapalı işsiz asosyal yalnız mutsuz geçirdim. Hâlâ aynıyım. Yaşım ilerledikçe daha da içime kapandım. En güzel yaşlarım hep evde geçti. Senrlerdir evde sıkılarak bunalarak yaşıyorum. Hiç dışarı çıkmıyorum. Dışardan korkuyorum. Zamanla utangaçlığım çekingenliğim daha da arttı. Hayattım mahvoldu. Hayatı kaçırdım. her şey içimde kaldı. Kimse anlamıyor. Burada falan herkese basit geliyor dışarı çık sosyalleş gez arkadaş edin diyorlar. Bunu demek bunu yapmak onlar için çok basit olabilir. Ama ben hiç yapamadım yapamıyorum. Gün göremeden mutlu olamadan ölücem herhalde.

Bende yapı olarak çok sessiz kimseye karışmayan kendi halinde saf biriyim birde çok pasifim

Yaşın kaç bilmiyorum ama ben çocukluğumdan beri böyleyim bu yaşıma kadar hiç değişemedim maalesef. Yaş ilerledikçe daha da kötüleşen bir durum. İnşallah genç yaşında düzelir hayatın.

İnşallah