Tırnak Uzatınca, Yemek Yerken Rahatsız Oluyor musunuz?

Birde kapalı kızlarda boyum kadar tırnağı görünce, ben yarın böyle biri ile evlensem sanane benim keyfim derse böyle biri ile ömür de geçmez diye düşünüyorum. İnsanın kendi düşünce yapısına göre karşı cins birini bulması zor gerçekten. Rabb'im herkesin gönlüne göre versin inşeAllah🤲
Fıtrat beştir (yahut beş şey vardır ki, bunlar fıtrattandır): Sünnet olmak, kasıkları traş etmek, tırnak kesmek, koltuk altındaki kılları yolmak ve bıyıkları kısaltmak.” (Müslim, Tahâre, 49)
Tırnaklar uzayınca etle tırnak arasına pis, mikroplu şeyler girer. Bilhassa el parmakları vücudun hemen her yerine, özellikle yemek yerken ağza değeceğinden, buralara mikropları bulaştırır. Güzellik niyetiyle, temiz tutulsa da tırnak uzatmak yanlıştır, sünnete aykırıdır. Herhangi bir özür olmadan uzamış olan tırnaklar, abdest alırken suyun ulaşmasına engel oluyorsa bu şekilde alınmış olan abdest ve gusül de sahih olmaz. Hadis-i şerifte gusül esnasında suyla yıkanmayan yerlerin ateşe arzedileceği haber verilmiştir. Tırnakların, en fazla kırk gün içinde kesilmesi gerektiği için tırnak uzatmaya bağlı olarak yapılacak süslemeler de hâliyle câiz olmayacaktır. Mutlaka süsleme yapılacaksa, tırnakları uzatmadan süslemeye bakmalı ve tabii ki süslenirken de suyu geçiren malzemeler kullanılmalıdır zira kullanılan ojeler suyu geçirmiyorsa abdest ve gusül geçerli olmaz ki bu da ibadet adına çok büyük tehlike demektir
Hanefî mezhebi âlimlerinden Kadı Han şöyle der:
“Bir adam tırnak kesmek ya da saç tıraşı olmak için, cuma gününü belirlese; başka günlerde de bunun câiz olduğunu kabul etmekle beraber, cumaya kadar beklemesi tırnak kesmeyi çok geciktirmiş olsa, bu mekruh olur. Çünkü tırnakları uzun olanın rızkı kıt olur. Eğer çok geciktirmiş olmayacaksa ve cumayı hadisin tavsiyesine uymak için bekliyorsa bu müstehaptır. Çünkü Aişe validemizden nakledildiğine göre, Peygamber Efendimiz:“Kim cuma günü tırnaklarını keserse, Allah onun öbür cumaya kadar ve üç gün daha fazla belâlardan korur.” ( bk. el-Hindî, Kenzu’I-ummâl VI/656, 659)