Geçmişe öfkeli geleceğe ümitsizim beni dinlemek ister misiniz?

Asosyal ve çirkinim sırf bu yüzden kendimi çok aşağıladım, değersiz gördüm bunlarla beraber sevgi ve ilgi eksikliği yaşadım hatta bu sevgisizlik beni sanal dünyaya itti, buradan hiç tanımadığım, mesajla güdüleri harekete geçen abazanlarla konuştum az kaldı birisiyle buluşup pis işler yapacaktım işte kendimi bu kadar ucuz gördüm gerçi benimki sanal cesareti gerçekte nasıl yapayım öyle bir şeyi. Bu olaylar geride kaldı artık kendimi değersiz görmeyi bıraktım, konuşmuyorum kimseyle ama sevmek, sevilmek güzel duygular keşke yaşayabilsem...
Kendimi geliştiriyorum;kitap okuyorum, dil oğreniyorum yaşım biraz geçmiş olsada üniversite sınavına tekrar girip ömrümün sonuna kadar araştırmalar yapabileceğim bir bölüm yazacağım ama hayatım boyunca yalnız kalacağımı hissediyorum...
Yalnız kalanlara kendimce hep akıl verirdim ama şu birkaç gündür diyorum ki: ne kadar bencilce düşünüyorsun, yalnızlık tanrıya mahsus millete akıl vermek kolay, seninde en büyük korkun o değil mi zaten.