Her şeyin en iyisini yaşamış olmak: En iyi yerlere gitmek gezmek, En güzel yerlerde oturmak En iyi arabalara binmek En yakışıklı ya da güzel insanlarla olmak Bunlar sonrasında insanda bir boşluk yaratır mı? Çünkü yapılacak her şeyi yaptım ve bitti duygusuyla dolar mısınız? Bundan sonra ne kaldı ki diye düşünür müsünüz? Size gösterilen her şeyi gözünüzde küçümser misiniz? her şey anlamsız ve aptalca bir boşluğa dönüşür mü zamanla. Kendinizi o gördüğünüz her şeyden daha da üst şeylere odaklamanız gerektiğine mi inandırırsınız yoksa artık doyup durmanız gerektiğine mi? İnsanoğlu doymalı mı her şeyin en iyisini gördüğü noktada yoksa sürekli daha da üstlere tırmanmalı mı..
Her şeyin en iyisini görmek insanda boşluk yaratır mı?
Dünya deniz suyu gibidir içtikçe susarsın. Eğer doyum olsaydı dünyanın en zenginleri ticareti bırakıp keyf sürerlerdi, ama onlar dar gelirli bir insandan daha çok para hırsıyla kazanmak istiyor, mesela tarihte Büyük İskender vardı nerdeyse tüm dünyayı fethetmişti ona bu şiir yazıldı Cihâna sığmamışken bir mezâra sığdı İskender Varıp baksan o da şimdi yıkık bir gâre dönmüştür. Yani insanoğlu hiç bir zaman tama doydum yeter demez hep daha farklısını daha fazlasını ister, Ne demiş atalarımız gözünü toprak doyursun...
Herşeyin en iyisini gördüm veya yaşadım diye düşünmekle en iyisini yaşamış olmayabilir insan. Sadece o ana kadar yaşadıklarının referans bilgisi bu olabilir. Ayrıca insan değişen bir varlıktır. Zaman içinde kavramları, kriterleri, beğenileri, zevkleri, bakış açıları değişir. Yeri gelir 2-3 yıl önce muhteşem diye yorumladığın şeyler çöp olur gözünde. Yeri gelir yerden yere vurduğun değerler, olaylar ve olgular baş tacın olur. Sertab Erener şarkısında diyor ya: Eskiden taptığımı bugün taşlamam gerek diye. Bir konu daha var ki ben herşeyin en iyisini gördüm ve yaşadım demek insanın büyün yaşam enerjisini düşürür. Tükenmişlik duygusuna sokup, negatif bir insan haline de dönüştürebilir ki bu durumda kendi hayatını kendine zehir edersin. Hayat da insanlar da her an yeni şeyler görüp keşfetmeye, yeni insanlar ve yeni detaylar görüp sevmeye açıktır. Bu kapıyı kapatmamak gerekir.
Mutluluğu ve tatmin duygusunu para ile satın alınan şeylerde arayan insan hezeyanıdır, en iyisini, en güzelini elde edip yine de doyumsuz olmak. Doymak için en iyisine sahip olmak da gerekmiyor, onun sonu yok. Güzel de bir yazı buldum
Kolay kolay bir şeyden keyif alınamaz hale geliniyor. Bu yüzden daha iyiyi hedefleyerek yola devam etmek gerekiyor. Aksi halde yaşamdan keyif alamama gibi bir psikolojik bunalıma doğru gidebilir insanlar