Testin sonucu benim açımdan tam olarak olmasa da kısmen doğru çıktı. Psikoloji merak ettiğim bir bilim. Keyifle çözdüğüm bir test oldu..💫💫Evet, affetmiyorum. Hataları affederim ama art niyetli kişileri affetmem. Bu yönümle de iftihar ediyorum, çünkü bu özelliğim beni koruyor. Affetmeyi denedim ama muvaffak olamadım. Bu özelliğimle kavga içinde değilim aslında. Zaten gamsız, müsterih bir insanım ☺ Sevdiğim insanlara karşı yenik düşüyorum ama zaten içimde onları öldürmek gibi de bir gayem yok. Ve yazının son kısmına bazı kısımları eleyerek sonuna dek katılıyorum.. Bu özelliğim beni art niyetli kişilerden koruyor..
Testin linkini de bırakayım hemen. Peki siz ne ile kavgalısınız kendi içinizde?
Sen kendinle başkalarına yaptığın fedakarlıklar için kavgalısın. Hak etmeyene gösterdiğin değer ve önem sonunda sana zarar vermiş. Herkesi kendinden önce tutmuş ve başkalarının mutluluğu için çabalamışsın. Bu özelliğinin sen de farkındasın. Her seferinde 'Artık böyle yapmayacağım.' desen de insanlara çok çabuk kapılıp ve güvenip her şeyini onlarla paylaşıyorsun. Paylaşmakla kalmayıp ona önemli olduğunu da hissettiriyorsun. Sen böyle hissettirirken de insanlara güvence vermiş oluyorsun. Onların yanından hiçbir zaman gitmeyeceğine ve ne olursa olsun bir şekilde geri döneceğine inandırıyorsun. Birine karşı gösterdiğimiz değerin başında kaybetme korkusu gelir. Senin değer verdiğin insanlar seni kaybetmekten korkmuyorsa sana değer de vermiyor demektir. İçinde durmak bilmeyen bu his ile her zaman hata payın yüksek oluyor. Yani sen ne yaparsan yap hayatında her zaman başkalarını öncelik tutuyorsun. Kavga ettiğin bu duygun senin bir parçan. Bunun tek çözümü karşına da senin gibi verdiği değeri hissettiren insanların çıkması. Bu ben... Noktasına virgülüne kadar.
1
1 Yorumla
Soran
+1 yıl
15 yıl önceki ben.. Bende böyleydim. Kişinin bu saf özelliği çok hata yaptırıyor. Sayısız hayal kırıklığı, kalp ağrısı oluyor insanın.
Kişilik & Karakter konusunda 204,2b cevap paylaştı.
Sen içinde kaybettiğin zamanlar için kavgalısın! Sen içinde kaybettiğin zamanlar için kavgalısın. Karar vermek ve vermemek arasında kısılıp kaldığın, hangi yöne gitsen bir türlü bilemediğin anlar için kavgalısın kendinle. Çünkü öyle anlarda senden sadece vaktin gitmiş oluyor. Belki bir yola girebilseydin veya sonucu ne olursa olsun bir şeyin sorumluluğunu alabilseydin bambaşka şeyler yaşayacaktın. Elinden kayıp giden, yaşarken fark etmediğin ama şimdi geriye baktığında kaçırdığın şeyleri görünce kendine çok kızıyorsun. Kendini affedemediğin tek konu bu. Alacağın kararlar için pişman olmaktan korkarken, alamadığın kararlar için pişmanlık duyuyorsun. Karakterin gereği ne istediğini bulmakta zorlanan bir yapın var. Kendin için en iyi şeyi ararken birçok fırsatı kaçırıyor ve yine de bulamıyorsun. Çünkü sen hislerine çok fazla güvenen birisin. Senin için uygun olan şeyi hissedeceğini biliyorsun. İçinde durmak bilmeyen bir heyecanla doğru olan şeyi bulabilirsin. Sen buna inanırken ne geçen zaman ne de kaybettiğin anlar senin için önemli değil. Kendinle ne kadar kavga etsen de aradığın şeyin çok sonra karşına çıkmak ihtimalini düşünüyor ve acele karar vererek pişman olmak istemiyorsun.
Test çok doğru çıktı ya, tam isabet olmasına çok şaşırdım, son zamanlarda yaşadıklarım da birebir bunu anlatıyor zaten:
Sen kendinle başkalarına yaptığın fedakarlıklar için kavgalısın. Hak etmeyene gösterdiğin değer ve önem sonunda sana zarar vermiş. Herkesi kendinden önce tutmuş ve başkalarının mutluluğu için çabalamışsın. Bu özelliğinin sen de farkındasın. Her seferinde 'Artık böyle yapmayacağım.' desen de insanlara çok çabuk kapılıp ve güvenip her şeyini onlarla paylaşıyorsun. Paylaşmakla kalmayıp ona önemli olduğunu da hissettiriyorsun. Sen böyle hissettirirken de insanlara güvence vermiş oluyorsun. Onların yanından hiçbir zaman gitmeyeceğine ve ne olursa olsun bir şekilde geri döneceğine inandırıyorsun. Birine karşı gösterdiğimiz değerin başında kaybetme korkusu gelir. Senin değer verdiğin insanlar seni kaybetmekten korkmuyorsa sana değer de vermiyor demektir. İçinde durmak bilmeyen bu his ile her zaman hata payın yüksek oluyor. Yani sen ne yaparsan yap hayatında her zaman başkalarını öncelik tutuyorsun. Kavga ettiğin bu duygun senin bir parçan. Bunun tek çözümü karşına da senin gibi verdiği değeri hissettiren insanların çıkması...
1
3 Yorumla
Soran
+1 yıl
Umarim karşına verdiğin değere layık olan insanlar çıkar. İnsan hak etmeyene değer vererek, onun kendinden önce tutarak kendine yazık ediyor. Sınırsız fedakar olan kişiler gözden çıkarılan kişiler oluyor maalesef, aslında en çok sevilmeye layık olan kişiler oldukları halde
Yaşadıklarımdan hemen sonra burada öğütlenen önerileri aslında uygulamaya koydum. Psikolojik olarak zaten kimseye güvenim kalmadı. Kendim odaklı olmaya başladım. Ama böyle mutlumuyum dersen, değilim, yapıma ters. Bu yaşıma kadar kimseden en ufak bir kazık yememiş saygısızlık görmemiş biriyken çok ağır geldi bana. Halen ilkokul ve lise arkadaşlarım bile haberleştigim en iyi dostlarım, sevdiğini daima seven yamuksuz biriyim. Karşıma çıkan yeni kişileri ise kendim çevrem gibi sandım. İş arkadaşlarım da özel hayatıma dahil olanlar da yamuk. Aslında bunu yaşamam bir bakıma iyi oldu, gerçek dostlarımın kıymetini daha çok anladım. Yeni biri tekrar bir denedim olmuyor kesinlikle çok bencil insanoğlu daha bir aydır tanışıyorken soyuma sopuma ulaşmaya çalışanı bile çıkıyor karşıma, tiksinti duyuyorum daha fazla. Yeni birilerine kapalı olmak en iyisi görünüyor. Sallamiyim hayatıma keyfime bakim ben de karşıma gelene oyun yaparım, öyle biri değilim, neysem o olduğundan kolay biriyim aslında. Uzun bir zamana bırakmak lazım anlaşılan, yapacak bir şey yok.
Başlangıçta zor oluyor. Değişim sancılı bir süreç. Senin kendini değiştirdiğini görenler de seni eski haline döndürmek için çabalayabilirler, psikolojik şiddet bile uygularlar. Çünkü kimse kendisine sınırsız fedakarlık yapan birisini kaybetmek istemez. Bu değişim aşamasında kişinin dimdik durması gerekir, sabretmesi gerekir. Eğer kişi direnirse, kendinden taviz vermezse hak etmeyenler için sonunda mutlaka kazanır, iç huzuru yakalar ama başlangıçta zor, sonrası ise huzur
Sen içinde kaybettiğin zamanlar için kavgalısın. Karar vermek ve vermemek arasında kısılıp kaldığın, hangi yöne gitsen bir türlü bilemediğin anlar için kavgalısın kendinle. Çünkü öyle anlarda senden sadece vaktin gitmiş oluyor. Belki bir yola girebilseydin veya sonucu ne olursa olsun bir şeyin sorumluluğunu alabilseydin bambaşka şeyler yaşayacaktın. Elinden kayıp giden, yaşarken fark etmediğin ama şimdi geriye baktığında kaçırdığın şeyleri görünce kendine çok kızıyorsun. Kendini affedemediğin tek konu bu. Alacağın kararlar için pişman olmaktan korkarken, alamadığın kararlar için pişmanlık duyuyorsun. Karakterin gereği ne istediğini bulmakta zorlanan bir yapın var. Kendin için en iyi şeyi ararken birçok fırsatı kaçırıyor ve yine de bulamıyorsun. Çünkü sen hislerine çok fazla güvenen birisin. Senin için uygun olan şeyi hissedeceğini biliyorsun. İçinde durmak bilmeyen bir heyecanla doğru olan şeyi bulabilirsin. Sen buna inanırken ne geçen zaman ne de kaybettiğin anlar senin için önemli değil. Kendinle ne kadar kavga etsen de aradığın şeyin çok sonra karşına çıkmak ihtimalini düşünüyor ve acele karar vererek pişman olmak istemiyorsun.
Affedemediklerimle kavgalıymışım ki doğru!! Benim ihtiyacım var cidden şöyle bir umursamaaaaz, bir gamsııııız, rahattan daha rahaaaaaaat, salmıştan daha salmıııııış olmaya niyet ettim umursamaz olmaya amiiiin 😅😅
Ben kendimle, başkalarına yaptığım fedakarlıklar için kavgalıymışım. Doğru bak bu konuda. 😃 Çok insanoğluna laf anlattık ama şimdi insanoğlu kafasını taşa vuruyor ama nafile. Beni artık çoğu konuda ne kadar ekmek o kadar köfteci yaptılar. Kısaca özet.
1
5 Yorumla
Soran
+1 yıl
Kendini bulmuşsun ne mutlu sana. Her şey karşılıklı olmalı 🌺
Anladım ki fedakarlığım kendime zarar veriyormuş. Yolun yarısında yaş olarak bunu öğrendim. Hayat bana her gün bir şey öğretmesini seviyorum. Kendimi biraz torpuledim. Artık eski asi ruhum canlandı. Gençleştim diyebilirim. Teşekkürler...