Geçmişte çok iyi becermişim pek çok ülkeyi şehri gezip, pek çok operaya müzikale müzeye gittim. Kendimi o kadar doyurmuşum ki özellikle de doya doya baktığım tablolara heykellere. İçim zenginleşmiş sanki. Ruhum coşmuş. Yaşadığımı hissetmişim gezerek. İyi ki yapmışım. Gerek su üstünde, gerek havada gerek karada her şekilde yaşamışım. Ama şimdi duruyorum. Geçmiş yıllara dönüp bakıyorum dinleniyorum sanki biraz. Yaşama işini çok iyi becermişim karşımda duran tüm insanlara karşı. “Yaşama! Gitme! Dur! diyenleri dinlememişim.
Yaşamın tadına bir ben varamıyorum sanırsam. Yaşamayı mı bilmiyorum nedir. Bu konuda şu hayat dolu, eğlenmeyi bilen insanlardan ders almam lazım. Ancak o zaman hayatın tadına varabilmem mümkün.
Maalesef beceremiyorum. Son 1,5 yıldır, aşksızlık krizini kafama o kadar fazla takıyorum ki, tek başıma araba kullanırken bomboş yollarda ölümüne gazlıyorum.
dogru kisiyi buldugumda olur da normal yalnizlende bi sekilde yasiyorum..
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Ehh işte. Bazen delirecek gibi olsamda hayat iyi veya kotü bir sekilde devam ediyor. Size tek tavsiyem kimse icin kendinizi üzmeyin. Ben zamaninda beni sevmeyen bir insan icin çok üzüldum, göz yasi doktum ama onun hic umrunda bile olmadii. Ikinci ve son tavsiyem isee zamanin kiymetini bilin. Su hayatta parayla satin alinmiyacak tek sey zamandir. Hayatinizin her dakikasini kendi istediginiz gibi dolu dolu yasayin. Zamaninizi iyi degerlendirin.
Çok mutsuzum kaybedeli çok oldu kendimi bir olgunluk düştü halime tavrima ama devir çok değişmiş sanki yanlış bir zamanda çağda kaybolmuş hissi var bende, havada asılı yaşıyorum..