Yani bana karşı birinin herhangi bir ön yargısı varsa bu benim gram umrumda olmuyor açıkcası. Bende bazı kişilere karşı ön yargılı olabiliyorum. Hatta şu an en yakın arkadaşım dediğim insanı tanımadan önce onunla anlaşamayacağımı ve kendisini sevemeyeceğimi düşünürdüm. Böyle ön yargılar oldukça normal ve garip değil bana göre. Ancak bana saçma gelen şey herhangi bir olay hakkında asla bilgisi olmayıp doğrusu söylendiği halde hala ön yargısını devam ettiren kişiler. Dediğim dedik insanları sevmiyorum. Bir insan bir şeyi savunuyorsa doğrusuyla yanlışıyla savunduğu şeyin arkasında durmalı. Onun düşündüğü gibi çıkmadığında da ben yanılmışım diyip o varolan ön yargısını kırmalı. Aksi halde fazla can sıkıcı oluyorlar.
Beni tanımadan hakkımda fikir sahibi olduğunu sanan herkesi cahil statüsüne koyarım. Çünkü akli olan önce tanımayı sonra yargı sahibi olmayı bilir. Ön yargı bizim savunma mekanizmamız, elbette bir ön görüşe sahip olmamız gerekiyor ama bunu dogmatik doğru gibi kalıplaştırırsak hata yapma olasılığımız çok artar
Muhtemelen yaşadıkları olaylar neticesinde herkese, her şeye şüpheyle yaklaşır hale gelmişlerdir. Ama tolere etmesi zordur öyle insanları, onun benim hakkımdaki yargısını değiştirmeye uğraşırken kendimi yıpratmak istemem.