Kendinize kızdığınız durumlar oluyor mu? Yalvarırım biri benim kafamın içinden şu langıdı langıdı şarkısını alsın. Ne illet bir şeymiş kafamın içinde dönüp duruyor şarkı. Çek silahımı vur elim belime varmıyor affet.. 🦁
Olurum. Hatta bazen kendimi karşıma alıp kavga edesim geliyor. Ağzını burnunu kırıp tüm sinirimi kendimden ondan çıkarmak istiyorum. Ama aynı şekilde sarılıp tüm yaralarını sarmak, kalbime saklamak istiyorum. Öyle değişik, karmaşık hallerdeyim yani ☾
Evetbazen insanlara fazla hoşgörülü davranıyorum bu yüzden kendime kızıyorum aynı hatayı yapmamaya çalışıyorum. Çünkü herkes bu hoşgörü hak etmiyor çoğu umursamaz oluyor egosunu tatmin ediyor
Son iki yıldır ara ara kendime kızıyordum fakat fark ettim ki gereksiz yere kendime kızıyormuşum. Yeni yaşımla beraber umursamaz olmaya başladım. Kim ne hak ediyorsa ona onu vermek gerekiyor. Kendimde hata aramak sadece karşımdakini baha bencil, umursamaz ve kendini hakli görmesine sebep oluyor. Gereksiz hareketler onun için sallamıyorum artık...
Kendime sinir olduğum zamanlar da vardır muhakkak ama ağırlıklı olarak kendimi seviyorum be :D Yani bazı zamanlar kendimi ya fazla kontrol ediyorum ya da tam tersi bazen kontrolü bırakıyorum.. Fakat zaten kim yapmıyor ki bunu.. Mükemmel olmak zorunda değilim.. Keyifli akşamlar..
Kendime sinir oluyorum ara sıra, ruh halime göre değişiyor. Neyse ki kızma ve küsme huyu yok alttan alıyor hep. 🙄 Beni sinir eden kişi ve olaylara daha çok kızıyorum ama beni sinir edecek hale getirdikleri için.
Evet sık sık yapıyorum bunu sanırım fakat ufak tefek şeyler "niye öyle yapmadım, niye şöyle söylemedim" gibi durumlar oluyor daha çok. Kendime aşırı kızdığım zamanlar da oldu fakat düzelttik arayı.👌
elbette yer yer oluyorum. insanlara karşı bazen ister istemez gardımı indirip sert tavır takınacağıma yumuşak oluyorum canımı yakmalarına kimi zaman kendim altın tepsi sunuyorum belki de henüz hayat tecrübem tam olmadığından bunları yapıyorum. kendime sinirlenip kızdıkça iyice bocalıyorum bunun yerine aklımı başıma devşirip kızacağım şeylere uzak kalmaya bakıyorum
Eskiden hata yaptığım zaman kendime çok kızardım. Sorumluluk ağır gelirdi. Şimdi öyle değil, olabilir insanlık halidir deyip geçiyorum, kendimi affetmeyi öğrendim
Önceden evet.. İnsanları kolay affettiğim için kendime çok sinir oluyordum. Artık bu huyumu törpülediğim için öyle şeyler pek olmuyor. O şarkıyı detaya yazmasaydın keşke. Benim de kafamın içinde çalmaya başladı.😐
Bende absürt şarkılar araştırıyordum. Ananı niyolay ile honki ponki dilime dolandı. Ruh sağlığımdan endişeliyim. Son olarak sürekli helal ekmek parodiye bakıyorum.
Kendimi severim de döverim de diyeyim ama şu şarkı meselesini de açmasaydın iyiydi samsak döveci enerjisi alacak kadar mental boşlukta değildim ben nereden çıktı şimdi bu? 😁
Patronun odasının kapısından geçerken bundan sonra telefonun sesini kısacağım açtım açmaz olaydım valla nereden dedim kendine müslüman ben de müslümanım ya bu kadar rezil olmaya değdi mi kafamda deli sorular 🤷♀️
Olurum, genelde biriyle konuşurken yaşıyorum bu olayı. Neden öyle söyledin ya da niye söylemedin gibisinden kendime kızdığım, sinir olduğum zamanlar oluyor.
Sinir olmak mı? Çoook affediciyim... çoook değer veririm her defasın da değerimin yerlerde sürünen hisse senedi olduğunu görünce kendimden nefret ederim...