Sizce bu hissettiklerim normal mi, psikolojik destek almalı mıyım?

Aslında çocukluktan beri Amerika hayalim var, üniversite kazandıktan sonra ailemle bunu paylaştığımda bana her zaman destek olacaklarını, Amerika'ya yerleşmemden onların da çok mutlu olacağını belirttiler. Üniversite hayatım boyunca bunu hep Amerika öncesi ailemden ve arkadaşlarımdan uzak kalma simülasyonu olarak değerlendirdim ve açıkçası pek beni zorlamadı belki de kendimi 'çok özlersem basar yanlarına giderim' diye avutuyor olmamdan kaynaklıdır bilmiyorum. Ama özellikle Şu son 6 7 aydır beni bir ikilem bitiriyor. Yeni bir macera, 0 dan bir hayat kurmak hiç bilmediğim bir ülke de kimseyi tanımadan yaşamaya başlamak zaten benim için zorken, ben Ülkemi, Kültürümü ve ailemi geride bırakma ikilemine girdim. İçimde bir burukluk var temelli gidiyor olmak ailemi ve arkadaşlarımı uzun süre görmeden yaşayacak olmak beni mental olarak zorluyor. Kişisel olarak çok inatçı biriyim, Amerika'ya yerleştiğimde orada başarılı olmak ve istediğim hayata kavuşmak ve geri dönmemek için elimden geleni yapacağımdan şüphem yok ama istemsizce beni her şeyi geride bırakıp gidiyor olma hissi yoruyor, Amerika'ya gittiğimde bu hislerin 2 3 kat artmasından korkuyorum, Bunlar herkeste olabilecek sıradan ruh halleri mi yoksa benim psikolojik desteğe mi ihtiyacım var? Çünkü son zamanlarda odak problemi yaşatacak kadar zihnimi ele geçirdi bu his...