Özgürlükten anlaşılan şeye göre değişir bu. Benim için özgürlük başına buyrukluk ya da her istediğini yapmaktan ibaret değildir mesela. Duygularımı istediğim gibi yaşabilmek, hayatımı düşüncelerime göre şekillendirmek ve bunları çekinmeden konuşabilmekten ibaret. Herkesi ne uğruna karşıma alacağım mesela bu önemli, sonucunda değecek mi herkesi kaybetmeye? Sanmıyorum. Fazla büyük riskler almamak gerekiyor bazen, sonucu fazla büyük üzüntüler olabiliyor, ki herkesi karşıma almama sebep olan bir kişiyse zaten beni buna itmesinden anlayabilirim doğru olmadığını o kararın. Bazen karşında ki insanın iyiliği için onun hayatından bile çıkabileceğin durumlar yaşarsın, bu da onlardan birisi. En azından ben bunu yapardım, kimse benim için o kadar büyük şeyleri göze almasın, yarın bir gün gelip yüzüme vuruşunu seyredemem ya da dinleyemem. Eğer herhangi bir istekse bu, yine yapmam, vazgeçebilmekte bir özgürlüktür. Yanlış anlaşılıyor bu, sanki bir şeyin sonuna körü körüne ne kadar gidersen o kadar özgürmüşsün gibi... Oysa ki bazen bir şeyleri yarım bırakmak hem daha büyük cesaret ister, hemde yarıda kalması tamamlanmasından çok daha doğru olabilir... İraden kadar, düşüncelerin, fikirlerin kadar özgürsün, tamamen kendini yaşayabildiğin kadar özgürsün bu hayatta...
Özgür yasayabilmem için para lazım para için zaman lazım. Zaman yok. İş lazım iş yok. O zaman banka soymam lazım. O şey de bende yok. Silivri de soğuktur. Küresel ısınma falan sıkıntılı günler geçiriyoruz. Özgur yasayabilmem için özgürlüğümun elimden alınmasını göze almam gerekiyormuş. Zaten özgür yaşamıyorsam zaten bu durumu göze almışım ve Silivri de olmaliydim. Silivri de değilim ama özgür de değilim. Olay kısır döngüye girdi. Ben neredeyim? Cevap: Hangi sandalye?
Herkesi karşıma alırsam, arkamda kimseyi bulamam. Özgürlük için sevdiklerime kıymak olmaz. Zaten özgürüm, bunu engellemek, isteyen bir zahmet kendi önüme geçsin.
Ne kadar özgürsünüz ki dünyada her şey birbirine görünmez bir bağ ile bağlı hani kelebek etkisindeyi bir kelebeğin bir kanat çırpışı gibi bir tek şey bütün insanlığın kaderini değiştirebilir. Diyeceğim o ki özgür değilsiniz iradeniz aklınız bile özgür değil.
Ailem dışında herkesi karşıma alırım ama onları almam zaten şu yaşıma kadar öyle problem de yaşamadım yeteri kadar özgürüm çok şükür fazlasına gerek yok.
Ohhhoooğğğ eski kafam olsa neler neler yapardım da hayat öyle bir tokat attı ki yok yapmam. Ailem dediğimiz insanlarla uyuşmasam da yarı yolda ve tek başıma değilim en azından onlar sayesinde...