Özgürlüğünüz uğruna herkesi karşınıza alacak şeyler yapar mısınız?

Özgürlükten anlaşılan şeye göre değişir bu.
Benim için özgürlük başına buyrukluk ya da her istediğini yapmaktan ibaret değildir mesela. Duygularımı istediğim gibi yaşabilmek, hayatımı düşüncelerime göre şekillendirmek ve bunları çekinmeden konuşabilmekten ibaret.
Herkesi ne uğruna karşıma alacağım mesela bu önemli, sonucunda değecek mi herkesi kaybetmeye? Sanmıyorum.
Fazla büyük riskler almamak gerekiyor bazen, sonucu fazla büyük üzüntüler olabiliyor, ki herkesi karşıma almama sebep olan bir kişiyse zaten beni buna itmesinden anlayabilirim doğru olmadığını o kararın. Bazen karşında ki insanın iyiliği için onun hayatından bile çıkabileceğin durumlar yaşarsın, bu da onlardan birisi. En azından ben bunu yapardım, kimse benim için o kadar büyük şeyleri göze almasın, yarın bir gün gelip yüzüme vuruşunu seyredemem ya da dinleyemem. Eğer herhangi bir istekse bu, yine yapmam, vazgeçebilmekte bir özgürlüktür. Yanlış anlaşılıyor bu, sanki bir şeyin sonuna körü körüne ne kadar gidersen o kadar özgürmüşsün gibi...
Oysa ki bazen bir şeyleri yarım bırakmak hem daha büyük cesaret ister, hemde yarıda kalması tamamlanmasından çok daha doğru olabilir... İraden kadar, düşüncelerin, fikirlerin kadar özgürsün, tamamen kendini yaşayabildiğin kadar özgürsün bu hayatta...