İnsanlardan sıkılıp yalnızlığı tercih ettiğiniz zamanlarınız oldu mu?

Sıkılmak değil de kıymet bilmediklerin de veya kendilerini vazgeçilmez zannettiklerinde istisnasız her insandan uzaklaşıyorum karşımda ki kim olursa olsun.

Luigi Pirandello'nun, Biri, Hiçbiri, Binlercesi kitabında: yazar, yalnızlığı şöyle açıklıyor;

Yalnızlık asla sizi de kapsamaz: sizi daima dışarıda bırakır ve sadece çevrenizde yabancı birinin var olmasıyla mümkündür: nerede ve kiminle olursanız olun, tamamıyla yok sayılmalı ve siz de etrafınızdakileri tamamıyla yok saymalısınz ki arzu ve duygularınız kaygı verici bir belirsizlik içinde yitik, havada öylece asılı kalabilsin... diye devam eder.
Yani; yalnızlığın da kalabalığın, insanların içinde yaşanabileceğinden bahsediyor. Tabi değişik bir bakış açısı. Adam böyle yalnız kalmak istiyor. Belki de ben de bu şekilde yalnız kalmak istiyorum. Bilmiyorumki