Yorulup yalnızlığı tercih ettiniz mi?

Yaklaşık 6 yıldır hayatımda kimse yoktu yani ciddi iliski surekli gorusme olayı vs. Eylül gibi birini tanıdım çok hızlı ilerledi sevgili olduk, uzerime fazlasiyla düşüyordu ama ilk başlarda herkes iyidir zaten. Maddi sorunları var babası kanser memlekete para yolluyor arap alevisi aslen hataylı. Sonra bir gün bana zaman ayırmıyorsun diye soylenirken zaman istedi benden. 2 işte calismak zorunda oldugunu ailevi maddi sorunlar icinde boğuldugunu, bana zaman ayırmak istese de yapamadigıni beni bu durumlar icine cekmek istemedigini soyledi. Ilk bahaneler uyduruyor dedim sonra gözlemledim gercekten deli gibi 2 işte calisiyor koşturuyor ailesinin yanına gidiyor babası agirlastiginda falan.. sonra sonra kendimi onun yerine koydum anlamaya başladım. Tabi bu süreçte ben zorluyorum surekli konusmak bir netlik istiyorum boyle yaptıkca uzaklaştı tamamen bittik. Gelir mi duzene sokunca hayatını, hiç sanmam hatta ihtimalim bile yok. Ben de beklemiyorum artık elimi bırakan birine güvenemem kalbimi yarım bıraktı , kırgınım. Yani demem o ki bunları yaşamamla bir kez daha kapattım kendime saklandım. Hicbir erkek oyle guzel yurekten sevmicek beni. Inanmıyorum artık.