Harekete geçmem kendi kendime olur. Bir konuyu her yönüyle ele alıp kararımı vermiş olurum. Sonradan durmam çok zor. Kimse ikna edemez çünkü her geleni tartışmada yenip evine yollarım. Sonra yalnız kalırım, orası ayrı
Şu ana kadar hiç kendimi durdurmaya ihtiyaç duymadım veya durdurulmak zorunda kalmadım. Ondan benim için zor değil. Harekete geçirme kısmı bir tık zor olabilir bazı zamanlarda. Ruh halime yani tamamen psikolojime bağlı o an ki. Eğer mutsuzsam veya hem mental hem de fiziksel anlamda yorgunsam hiçbir iş yapmak istemem sadece uyumak isterim.
İkisi de zordur aslında. Ben bir şey için harekete geçmeden önce, enine boyuna her açıdan düşünürüm ve bir karara varırım. Bu kararı almak da haliyle zor olur. Ve harekete geçmeye karar vermişsem, durdurulamaz olurum. Bu yüzden ikisi de zordur.
Ben iş raydan çıktıktan sonra çıkarttıktan sonra gözüme baka baka yalan söyleyip beni suçlayıp sonra eve yine gelmeyeceğim dedikten sonra daha durmam ve daha kimse de durduramaz