Sevgim, mutluluğum, mutsuzluğum, fazla uçlardadır benim. Hepsini dibine kadar yaşıyorum, bunun sebebi tamamen duygularımı dinlememden ve bu şekilde yaşamamdan kaynaklı sanırım fakat aksi de çok mümkün değil benim için. Yapım böyle olduğu için bu yanımı da seviyorum ben, sonucu kötü olsa da mutsuz olma hakkını da veriyorum kendime. Her daim güzel ve doğru kararlar veremiyor insan. Biraz mantığımı serpsem üstlerine eminim daha güzel olurdu fakat kalbimim sesi hepsinden fazla baskın çıkıyor, bu şekilde daha insansı hissediyorum en azından...
Derinimdir. Herkesi almam denizime. Zamanla büyüttüğüm bu derin sularda, her şeyi dipte yaşadım. Çünkü arada kalan duygular, yalan duygulardır. Çok sevmek, hiç sevmemek. Çok nefret etmek, hiç etmemek..