İnsanlar olarak sevinç, heyecan, üzüntü, stres, kıskançlık gibi nice duygu taşıyoruz. Önemli olan bu duygularımızı nasıl yaşadığımız ve nasıl yansıttığımızdır. Bu farklılıklar da bizi biz yapan şeylerden biridir. Peki sizler duygularınızı uçlarda mı yaşıyorsunuz yoksa olması gerektiği gibi mi?
Duygularınızı uçlarda mı yaşıyorsunuz yoksa olması gerektiği gibi mi?
Aslında duygularımın seviyesi karşındakine olan samimiyetimin derecesi ile alakadardır. Çok sevdiğim ve kıymet verdiğim biri ile normal bir arkadaşıma olan sevgi mertebesi aynı ise, toplumun çoğunun oynadığı çıkar ilişkisi oyunundan ne farklı kalır bu denge duruşunun? O açıdan elbette nazımın olacağı, alınmlarımın olacağı, herkesten farklıca tavırlarımın olacağı kişiler muhakkak olacaktır. Aslen mevzu, kimlere ne kadar yakın ve samimi oluşumuzla, kıymetimizin ne kadar bilindiğidir. Kıymet bilinen yerde değerlenir de değerlenir insan, elhamdülillah.
Bu yorumu yaparken tüm sıfatlardan ayrışarak yapmak istiyorum. Bir yanım karanlıktır benim ve bu işlerden dolayı git geller yaşamaktayım. Öfkelendiğim zaman zifiri bir renge bulanıyorum. Bu da bahsi geçtiği gibi "uç" kavramını ortaya getiriyor. Kızıp cellalendiğim zaman cidden kırıcı oluyorum. Sevmelerim de ağırdır benim, o yüzden her gönül tartamaz beni ve ölçemez başka bir şey ile.. Kendini tanıdığımdan beri bildiğim şeylerdir bunlar. Kimseyi cehennemimde yakmak istemem bu sebeple.. Çok uç, haddinden fazla mı desek ne desek yoğun yaşarım ne yaşarsam. Ondandır zor bir adamım.
Duygularım bazen ağır basabiliyor ama elimden geldiği kadar kontrol etmeye çalışıyorum. Duygularımı tamamen bastırmıyorum tabi o yanlış bana göre ama olabildiğince aşırıya kaçmasını önlemeye çalışıyorum.
Yerine göre değişir. Fakat bir şey var ki bir duyguya sahipsem bunun ismi ne olursa olsun onun hakkını veririm.
Veremiyeceğim duyguların mendilini sallamamaya gayret eder makaslarım. Olumluda da olumsuzda da bu böyledir ama tek bir nüasnla: Bana ve yansıtacağım insanları yakıp yıkacak, sövüştürüp tutacak bir duygum varsa onu izole ederek gerginliği incelterek eritirim biiznillah.
Toyluğun vermiş olduğu Aşırıya kaçmış duygularım, şuanki aşırıya müsade etmeyen beni büyüttüğünü hissedebiliyorum. Hislerimde de herzaman olmasada, Allah'ın izniyle yanılmamayı yaşıyorum..
Mutluluğumu sevincimi uçlarda yaşıyorum 😊 Uzuntumu, öfkemi, stresimi, korkularimi vs. Genelde içimde yaşıyorum dışarıya yansıtsamda olmasi gerektiği kadar olduğunu düşünüyorum..