Kendinize hiç "Benden ne olur?" dediniz mi?

Bir dönem evet bunu çok sorguladım. Belki kesin olarak bir cevaba ulaşamadım ama şu klasik olan 10 yıl sonra kendini nerede/nasıl görüyorsun sorusuna cevap verebiliyorum iyi ki. Kesin olarak şu olucam bu olucam, böyle olucam diye sınırlarım yok. Sadece alt üst sınırlarıyla belli olan belirsiz şekiller var. Ancak onların belirginleşmesine de az kaldığını biliyorum. Emin olduğum bir şey var ki öyle ya da böyle kendi kafamda tasarladığım hayat stiline, bulunacağım konuma erişecek olduğum. Bunun da ilmeklerini işliyor olmak, bazı özelliklerin kendini gösteriyor olmasıyla bu konudaki sorgulamamı kapatıyor gibiyim.

Gençliğim boyunca etrafım ne kadar kalabalık olursa olsun hep yalnızdım özümde. O yüzden kendimi tanımak, keşfetmek için epey fırsatım oldu. Sık sık konuştum, diyaloglarda bulundum kendimle. Beni tamamlayan, yansıtan mesleği de benliği de buldum sonunda. O yüzden içim çok rahat. Çünkü özümü, ağacın reçinesi kadar kolay buldum.

Sadece 'benden ne olur, neyi çok iyi olurum' sorularını değil ilerisini de sordum kendime. 'Ne yaparsam daha iyi bir ben olur, daha iyi bir dünya olur' gibi sorularla geleceği de hayal ettim. Zaten bu yüzden biraz hayalperest, realistim. Nickim boşuna geistim değil yani. Safi ruh ve zihnim desem yeridir hatta ☾

Tabi ki ergenlik dönemlerimdi sanırım ve okuduğum bölümün stresi bir yanda, diğer yanda iş hayatına atılma durumları, başka bir açıdan baktığımda babamın olmayışı gibi unsurlar bir araya gelince fena halde bocaladığım bir zaman diliminde sanki bedenimden çıkıp kendime bakarak sen kimsin ne yapmayı planlıyorsun, hayatın neresindesin, ilerisinde ne var, ne yaparsan ne kazanır ne kaybedersin gibi sorular yöneltmiştim kendime bir mühlet.. Hemen olmasa da zaman içerisinde şekillendi düşüncelerim ve hedeflerim.. Keyifli geceler..