Tartışırken ağzınızdan kırıcı sözler çıkmamasına dikkat ediyor musunuz?

çok ince bir kalbim vardır benim. Bana yanlış yapanın canını yakar daha sonra canını yaktım diye ağlarım. Üstelik kendimi suçlarım bana o yaptığı için bunu yaptığımı idrak etmem.
Bir kaç gün önce bir tartışma oldu. İçimde yıllardır tuttuklarımı söyledim. İçim rahatladı mı dersiniz? İçim yanıyor. Benim bu gelip geçiçi vucudum ve bedenim intikam alamazmış. Meğersem ben beni yakanlara kızmayı bırak onlara bana yaptıklarını söyledikten sonra vicdan azabı duyacak bir bireymişim. Meğersem ben beni 1 buçuk sene yakana gülerek beni umursayan cevaplarını dinleyecek kadar safmışım. Ama bu da ders olsun bundan sonra asla böyle olmayacak.
Peki siz? Sinirlendiğiniz de ağzınızdan çıkan kelimelere dikkat eder misiniz, sonrası pişman olur musunuz?