Ben o kadar çaresizim ki ne yapacagım Allah rızası için okurmusunuz?

Peki diğerleri ne olacak

Memur olmam imkansız zaten

İş için kpss ye girmem lazım 80 90 puan almam lazım kafam dersleri inanki pek almıyor özel güvenlikçi olmak istiyorum ama psikiyatri servisinde yattım iki kez ve ilaç kullandım bu nedenle sıkıntı imkansız yani

Bu hayatta bilmediğim çok sey var hem çalişmam lazım işte sadece bir tane fabrika açılmış oraya müracaat etcem orada çalişirim ben o hastaneyi bida yatmak istemiyorum Allah korusun ailemi sucluyorum yatırdınız diye onlarda senin yüzünden diyor ya hem hastanede depresyondan yattım diye bile kimse konusmak istemiyor benle psikiyatrilere boşa gittim onca sey boşuna oldu yeminle herkeste duydu ne evlilik olcak ne başka bişey beş ay sonra kpss var hiçbir sey bilmiyorum derse başlasam nasıl vercem doktorumada işe başlayacam dedim kafam çok karısık çok annem oralarda boşa yattı ben oralarda boşa yattım valla

Annemde herkese panik atak gecirdi dudaklarım gitti o ilaçtan diye söyledi doktora bile ben niye herkese söylediniz dedim zaten senin yanında durdugumdan bu kadın nerde demiyeceklermiydi dedi

Derslere kafam almıyor ilaçı kullanıyorum uyku yapıyor sürekli kilo yapıyor ben ne yapayım ya küçük sehirde yasıyorum kaç işe girdim cıkarıldım daha sayıyımmı derdimi bıktım valla her seyden yasasam ayrı dert yasamasam oda ayrı dert

Galib anlamıyorsun dediklerimi her işi yapacak enerjide de yokum kimse beni anlamıyor mutlu değilim o ilaçları mecbur alıyorum aldıkça daha mutsuz oluyorum yan etkilerini yaşıyorum bıktım valla

İlerisini düşünsem ne olacak ki kardeşlerim resmen bana gülüyor ilacını iç diyorlar doktoruma dedim şizofren teşhisimi koydunuz bana diye hayır dedi daha henüz bi teşhis koyamadık dedi ama kagıtta teşhis olarak psikotik depresyon yazıyor önceden de ilk yattıgımda da bipolar bozukluk yazıyor anlamadım gitti onu gectim ben ne yapayım oralara gidince psikolojim tamamen bozuldu üniversiteyi okurken hayatım yine iyiydi birazda olsa bitirince ya kpss çalişcaktım ya hemen başka yerde işe sarılcaktım böyle olmayacaktı toplam üç ay o hastane de yattım ruh sağlığım bozuldu yani çok zor durumdayım

İyileştim zannetmelerim olmuyor kendimi öldürmeyi düşünüyorum fakat öbür dünyayı düşününce vazgeciyorum ailemin tanıdıgı kimseyi o kadar tanımıyorum ailem de pek sevmiyor beni eve alıncak her sey var babamın emekli maaşı var bide ek çalişiyor onlar olmasa nasıl hayatta kalcam bilmiyorum çok çaresizim hep e nabızda hep psikiyatri den randevularım var küçüklükten herkesten her seyden kaçtım ben komsunun tacizine ugradım dayımın oglunun küçükken dudaktan öpmesini hatırlıyorum onlar evli mutlu hep sonra hiçbir sey ögrenemedim küçükken öğrenmek istemedim derslerim çok iyi değildi ortalama üzerindeydi ama yazılı sınavlarda bazen kopya cekerek gectim ben ne yapacagım bilemiyorum ailem hayattayken güzel bi işim olsaydı bide hayırlı biriyle evli olsaydım ne isterdim ki başka bu hayatta zaten