Herkes duygularını farklı gösterir veya öyle yapmayı tercih eder. Ben mesela sevgimi sürekli gösteren, temas halinde olmayı severken öfkemi ise belli etmemeye çalışırım. Öfke hallerimde içime atarak doğru anda hamlemi yapmayı tercih ederim. Kısacası sevgimi azar azar sürekli öfkemi ise bir anda tek seferde ama bitirici bir şekilde ifade etmeyi tercih ediyorum.
Peki ya siz? Siz bu duygularınızı nasıl ifade ediyorsunuz?
Genellikle duygularımı pek belli eden biri değilim. Sevdiğim kişiye belli etmem. Ancak istersem belli ederim. Sevgimi göstermem hissettiririm. Eğer karşımdakini mutlu edebiliyorsam, saygı duyuyor, bana güveniyorsa ve yüzünü güldürüyorsam sevgimi hissettiriyorumdur. Ve bunu ancak bana özel şeyler hissettiriyorsa yaparım. Aksi halde kimseyi mutlu etmeye uğraşmam. Öfke kısmına gelecek olursak bence kimse beni öfkelendirmemeli. haha Sinirim çok kötüdür. Çabuk geçmez. Ve karşımdakini duygusal olarak yaralarım mutlaka. İnsanları beklemedikleri anda beklemediği bir şekilde üzebilirim. Öfkemi gösterme şeklim şöyle ilk önce gülerim, azıcık sabrederim. Sonra bir anda sinirimi karşımdakinden çıkarırım. Ve daha iyi olurum. Ben üzüleceğime karşımdakini üzerim. Niye canımı sıkıyım ki? Sonra yine gülerim ve bu sefer keyfim yerinde olur. Kafaya takmam yani. Kendimden değerli değil.
İkisini de yeterince gösterebilme mimiklerine ve beden diline sahibim maalesef 🤦♀️ yani bunun avantajları olduğu gibi dezavantajları da var.
Sevgimi kendi isteğimle; ilgili olarak, sarılarak, iyi davranarak ve onun için fedakarlıklar falan yaparak gösteririm. İstemsizce ise; bakışlarım, beden dilim ile falan gösteririm.
Öfkemi ise kendi isteğimle; düşüncelerimi çatır çatır söyleyerek, ters bakarak, sesimi yükselterek, sert olarak gösteririm. İstemsizce ise; yine mimik, bakış, beden dilim ile gösteririm. Yani çoğu zaman istemsizce zaten belli olur ve kendimi ele veririm.
Özellikle bir şey yapmıyorum tepkilerimi göstermek için. Normalde aşırı tepkili ve anlık yansıtan birisi olduğum için herkes anlıyordur diye düşünüyorum.