Önceleri bende senin gibiydim öfkemi tekme atmak isteyerek ifade ederdim. Öfkelenince gözüm bir şey görmezdi. Sonra bu durumun bana zarar verdiğini düşünmeye başladım. Şimdilerde o ortamdan insandan uzak kalmayı tercih ediyorum.
Ruh ikizi olabiliriz gerçekten yine bu fikre kapıldım 😬 Benim içimde de psikopat bir civciv var. Çok sinirleniyorum sinirlendiğim zaman 👿🔪🐥
Bir kaç zaman öncesine kadar daha çok dökerdim sinirimi. Yıkardım geçerdim, sözlerime bakışlarımla mimik ve beden dilimle. Ama şimdi biraz daha sinirlenmemeye ve kendimi sakinleştirmeye, yatıştırmaya çalışırım. Bu olgunlaşmak mı yoksa yorgunluk mu bilmiyorum. Artık insanlarla münakaşa içinde olasım falan hiç yok. Bunlar yüzünden olabilir. Bir de fazla sinir ve kin insanı yıpratıyor psikolojik olarak. Olabildiğince negatif duygulardan kendimi uzak tutmaya çalışıyorum.
Baştan sona kelime kelimesine katılıyorum bu görüşüne. Yorgunluk bence, gerçekten kafam kaldırmıyor diyorum inanmıyorlar. Her kaşıyanı kaşımaya üşeniyorum artık 🤒 sonucunda yine ben haklıyım 😌💅 ne gerek var
Minimal bir dille, ahenk dolu sözler satırında katman, katman ses tonumun çıkıntılarını bir derviş sabrında harmanlayıp.. Sessizliğim yıkımdır türlü, türlü lugatlarda sakinliğiimden göç ettim şimdi mekan asbiyetin yeniden doğuşudur aranjmanlarından dem vura, vura buram buram aşağıdan, yukarı doğru volüm arttırararak gösteriyorum. 🤧
Ben eskiden gariban bir Yengeç, tim yandan yandan kaciyordum öfkeden, kavgadan. sonra sosyeteye girdim şimdi Allah benim şerrimden herkesi korusun beni sizler bu hale getirdiniz 🤣🤣🤣
Eskiden öfkeden gözüm döndüğünde kimse o kişiyi elimden alamazdı. 18 yıllık öfke kontrolünden sonra artık daha çok sakin bir şekilde yerin dibine sokuyorum. :)))
Duruma göre değişiyor. Aynı döngünün içerisinde değilim. O yüzden öfkelendiğim zaman aynı tepkileri vermiyorum. Olayların gidişine göre şekil alıyor. Mesela çok öfkeleneceğim bir durum varsa meydanda ona göre öfkemi ortaya çıkarırım. O yüzden net bir şey söyleyemem...
ponçik küfürler ediyorum :) Lugatım gayet geniştir... Yanında elbette duvara kafasını sürteyim, metro durağında metronun altına iteyim falan gibi hayallerim de var ama işte yapamıyorsun
Kendime ve karşımdaki kişiye zarar vermediğim sürece o öfkeyi atmam gerekiyor. Yoksa sonrasında bastırıldığı için daha yüksek şekilde bana geri dönüyor. Genelde bağırarak (kendi başıma) ya da bazı eşyaları çarparak sakinleşebiliyorum.
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Cinsel Yaşam 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Kadın Emeği 
Özel Günler & Hijyen 
Dünya Kupası 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
