Yargılanma korkusu ile konuşmaktan çekinir misiniz?

Bizim ülkemizde sosyal davranışların karşılı bile yargı niteliğinde olduğu için farklı bir cinse selam bile veremez oldum. Eminim ki Türkiye'de ki çoğu erkek bazı kızların düşüncelerine göre (en azından kendi gözlemlemelerim doğrultusunda) potansiyel sapık gözüyle bakılıyor. Bu durumdan çok rahatsız oluyorum. Bir erkeğin bir kızla arkadaşlık kurması sosyal davranıştır. Ama ülkemizin örf ve adetleri çok farklı ve bu tabuyu yıkmak oldukça güç... Ne zaman her iki cins de bu toplulukta birlik içerisinde yaşamaya başladığı süre boyunca, o zaman mutlu bir ülke olmaya başlayacağız.

Daima çevre şartlarının farkında olurum, nerde kamera var, kim ses kaydı tutma gibi alışkanlığı var. ortam müsaitse kasılmam. İş yeri ofisleri gibi yerlerde konuşabilir misin mesela, ben konuşamam, art niyetli insan da çok.

bu konuda nasil ozgür hissedebilir insan :)
cumhuriyet tarihi kadar cumhurbaskani ve basbakanin hakaret davasi acmalarinin 100 kati falan su anki cumhurbaskani davalar acti :)

Asla. Kim beni yargılayabilir ki? Hem yargılamaya kalkarsa ağzının payını fena alır veya yargılayan için " o ses neydi kim osurdu" gibi bir tepki de verebilirim

Yargılanma değil de bu toplumda anlamayan, alışkın olmadığı için diyeceklerimi kabul etmeyen ve edemeyen kişilerle muhatap olup, onlara nefes tüketmekten bıktığım için konuşmamayı tercih ediyorum.

Çok çok uç noktalarda fikrimi rahatlıkla dile getiren bir insanım. Bazen oluyor ki kural haline gelmiş saçma sapan şeylerin aksini iddia edip tartışma ortamı yaratmak istiyorum.

Yooo bilakis öyle Bi halt yemeye kalkan Olursa gece rüyalarına kıllı amca olarak girerim. Psikolojisini bozarım. Ben konuşmaktan değil de O yargılamaktan korkar.

Asla korkmam. Fikirler üzerine yapılan bir yargılama da idama bile mahkum edile bilirim yeter ki fikir ve argümanlar üzerine olsun

Kimseyi takmam. Zaten bu süreçten çoktan geçtim. Beni kötü bilenler oldu. Sonra tersi olduğumu anladılar.