Sanırım ilk attığım şiirlerden biri bu. Benim göğüm, maviye yeniden selam verme nedenim, belki de şu an şiir yazmam için ilham fısıldayan tek isim. Teşekkür ediyorum mavi ruhluma ♥️
Bayıldım soruya 🤌🏻 Göğe; baktığımda, her hangi bir insan aklıma gelmiyor açıkçası. Yaratanın sanatı konuşuyor. Sadece ay'ı izlemek; bu denli rahatlık, huzur veriyor ise... Yüzbinlerce yıldız ile izlemenin verdiği keyif müthiş olur. 😬
En son yıldız gösterisini izlediğimde 12 yaşlarında idim. Daha da, öyle yıldız görmedim gökyüzünde.
Gecenin yıldız sorusu için, teşekkür, teşekkür. Keyif ile cevapladım. 😬
Biri var, kavuşmak bir nasip olsa en büyük hallerimden birisi göğe bakmak, yıldızlara isim takıp bulutları nesnelere benzetmek. Başı omzumda hayallere dalıp gitmek. Daha ne hayallerim var da şimdilik bu kadar yeter. 😇
Valla belli bir yerim yok. Ne zaman sıkılsam, bunalsam kafamı kaldırıp gökyüzüne bakarım. Bunun içinde birine ihtiyaç duymuyorum. Yani yalnız başıma göğe bakma seansları düzenliyorum ☾
İç huzurunuz yoksa ister Eyfel Kulesinde, ister Özgürlük Anıtında, ister Ağrı Dağında, ister Kuzey Işıklarında ol hiçbir önem arz etmiyor efenim. Önemli olan kişinin kendi kendine de mutlu olmayı becerebilme azim ve yeteneğidir. Saygılar...
Bir işletmede çalışan stajyer psikolog var. Sevgili değiliz, huzuru onda, ses tonunda, çalıştığı yerde bulurum. Bir de sık sık gökyüzüne bakarım. Kalbime ferahlık, genişlik hissi verir.