Herkes için herşeyin en iyisini diledikten sonra kalanları kendimiz için dilersek bencil mi yoksa kanaatkâr mı oluruz? Bu kötü mü?

Hayat gailesinde herkes herşeyin en iyisini, en fazlasını istiyor. Kimse kendine yetene "yeterli" diyemediği için yetinemedikçe kederli oluyor. Eşin güzel olmasa da sadığını, evin lüks olmasa da sağlamını, hayatın gösterişli olmasa da sağlıklı ve huzurlusunu isteyip, genel olarak kanaatkâr olmak kötü müdür?
Herkes için herşeyin en iyisini diledikten sonra kalanları kendimiz için dilersek bencil mi yoksa kanaatkâr mı oluruz? Bu kötü mü?
Cevapla