Uzun zamandır yaşamadım çünkü öz güven bir kere kazınıldı mı kaybedilmiyor bana göre. Sebebi ise zaten onu kazanmak için bir arayış ve çaba haline giriyorsunuz ve asla ben bir şeyi kaybetmek için kazanmam. Öz güven için illa kaslı bir vücüda yakısıklı bir tipe ya da başka şeylere ihtiyacınız olmuyor. Karizmamız var o ayrı tabi :D ama ben zekama çok güvenirim sohbetime zaten vitrinime değil iklimime gelsin insanlar. Çünkü tipe gelen içe bakmayan boş bir insan görmek ister ama ben beni %100 tanıma isteği olan insanı tercih ederim
Özgüvenimi kıracak aile ve çevreye sahip olmama rağmen hiçbir zaman özgüvenim kırılmadı hatta sarsılmadı bile. 1980'li yıllarda ilkokul ve orta okul yıllarımdan itibaren hep özgüveni yüksek, cesareti yüksek, girdiği ortamda özgüveniyle de örnek olmuş birisiydim. Birçok adımım, birçok girişimim, birçok davranışım çevrem ve ailem tarafından yadırganıp dalgaya alınmış da olsa hepsinde de netice aldım, başarıya ulaştım. Onlara kulak asmayıp doğru bildiklerimi yaparak çok da iyi etmişim.
zaman zaman oluyor bunun sebebi ise kendime fazla yüklenmem sanırım bazen aşırı derece de kendime yükleniyorum ve sonuçta hedeflediğimi başaramadığım da bir öz güven sorunum oluyor ama sonra kısa sürüyor hemen toparlanıyorum gerçi.
Hayır olmuyor. Hitap ettiğim insan portföyü ben ve benim gibilerden oluştuğu için herhangi bir problem yaşamadım. Kişi kendini bildikten sonra hangi kulvarlarda aşık atacağını bilir, ben de kaybedeceğim savaşa girmem. Ki girmişsem mutlaka kazanırım.😄
Özgüven çok kapsamlı bir kavram zaten. Her konudan aşure misali bir şeyler bulundurmak, özgüveni sabit kılar. Ancak inançsız insanlar özgüven kaybı yaşar. Kimsenin kimseden eksiği yok, varsa da tamamlamak kişiye kalmış.
Sevdiğim bir söz vardır. "Herkeste biter, ben de azalır." Yani sıra bana gelene kadar ohoo
Özgüven düşmesinden ziyade olmak istemediğin bir ortamda muhattap bile olmak istemeyeceğim insanlarla beraber vakit geçirmek zorunda olduğun bir ortamdaysan başının çok ağrımaması için kendi kabuğuna çekiliyorsun. Çünkü öne çıksan sana katkısından çok zararı olacağını düşünüyorsun.
Evet, bu konu bana bazen oluyor. Sanırım biraz insanın modu ile alakalı bir durum. O zaman sevdiğim bir arkadaşım ile konuşunca kendimi daha iyi hissediyorum.
Olmaz mı özellikle bir basarisizliga ugradiysam eyvah eyvah yerin yedi kat dibine giriyorum. Ama normalde her konuda özgüvenim tamdır. Fiziksel olarak ise bir cesaret estetik gülüş için dis hekimine gidicem bundan sonrası Allahu Tealaya emanet 😄😄 bu yastan sonra tel takamam
Bilmem, yaşamadım öyle şeyler ama çocukluktan kalma alışkanlık olabilir toplum önünde çok rahat konuşamam. Bazen sektörel toplantılarda falan kürsüden konuşma yapmam gerekiyor ve ben ilk günkü gibi heyecanlanıyorum ama teke tekde Allah ne verdiyse 😂
Maşallah diyim bende başarılı da olsam başarısız da olsam gereksiz bir öz güven oluyor genelde😂😂 ama ara sıra tabii ki kendimi anlamsız bir şekilde çaresiz hissediyorum.